Passagevrouwen blog

Oranjetentoonstelling (Gedichtenblog 37)

2012-01-30T19:25:00.008+01:00

Morgen viert Hare Majesteit de Koningin haar 74ste verjaardag.
Graag wil ik uw aandacht vestigen op de Oranjetentoonstelling die gehouden wordt bij Simonis en Buunk te Ede. Mijn man en ik hebben alvast een kijkje mogen nemen en het is echt de moeite van het bekijken waard!
In de foto hierboven wordt de Oranjetentoonstelling aangekondigd.
Tentoonstelling Vlag en wimpel
31 januari t/m 25 februari 2012
Geopend: dinsdag t/m zaterdag en op zondag 5 februari.

Geopend
dinsdag t/m zaterdag van 11-17 uur

Gesloten
zondag en maandag
zie www.simonis-buunk.nl

Graag sluit ik af met een triolet, een achtregelig refreindicht, behorende tot de rondeelfamilie.

Koninginnedag

De Nederlandse vlag kleurt rood-wit-blauw
de wimpel wappert vrolijk in oranje
De Vaderlandse vlag toont Hemeltrouw
De Nederlandse vlag kleurt rood-wit-blauw
't Is God op Wie de volksliedzanger bouwt
Hem hulde brengend onder fleurig franje
De Nederlandse vlag kleurt rood-wit-blauw
de wimpel wappert vrolijk in oranje.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Terugblik

2012-01-19T14:53:00.002+01:00

Terugblik
Het is een hele tijd geleden dat ik een stukje schreef voor ons Passage blog. Nu wil ik proberen de draad weer op te pakken. Het nieuwe jaar is alweer een paar weken oud. Graag wil ik alsnog iedereen binnen Passage een gelukkig 2012 toewensen! Hopelijk hebben jullie een fijne, vooral zinvolle, kersttijd gehad. Vonden jullie het kerstnummer van “Motief” ook zo mooi? Alleen die voorplaat al van Maria vond ik prachtig. Maar ook de inhoud was het lezen meer dan waard!
Dit brengt mij bij de kerstviering van de gezamenlijke Christelijke vrouwenverenigingen in ons dorp. Dit jaar was onze afdeling aan de beurt om deze avond te organiseren. Omdat elke afdeling van tijd tot tijd te maken krijgt met het voorbereiden van zo’n viering wil ik er hier iets meer over vertellen.
Wij hebben hier ter plaatse een liturgiecommissie. Om beurten verzorgen we het liturgische gedeelte op de afdelingsvergaderingen. Met elkaar hebben wij de kerstavond verzorgd. Wij wilden het dit jaar eens anders doen dan vorige jaren. Geen kerstverhaal na de pauze. Wel gebruikten we voor de pauze, gedeeltelijk althans, de kerstliturgie zoals die ons was aangereikt door het landelijk bureau van Passage. Iemand was op het idee gekomen om in het programma na de pauze aandacht te schenken aan iconen van Maria met haar Kind. Maria stond dus dit maal in de schijnwerpers. De meditatie voor de pauze was hier ook al op afgestemd. Het tweede deel van de avond kregen we middels een beamerpresentatie prachtige beelden te zien van iconen en andere voorstellingen die te maken hadden met het leven van Maria en haar kind Jezus. Daarbij was mooie, passende muziek te horen. In de begeleidende tekst waren we in gesprek met Maria en probeerden wij ons in haar, als Moeder van Christus, in te leven.
Er was ook nog een kleine tentoonstelling van iconen, door creatieve leden geborduurd of geschilderd. Al met al een bijzondere viering, die veel positieve reacties teweeg bracht. Nu hadden wij wel het geluk dat één van de commissieleden zeer bedreven is met het omgaan met computers en wat dies meer zij. Zij heeft veel tijd gestoken in de voorbereiding van het hele programma.
Misschien is het ook een idee voor andere afdelingen? Vragen of reacties zijn altijd welkom.
Jenneke

Expositie in Gronings museum (Gedichtenblog 36)

2012-01-10T10:18:00.005+01:00

't Blauw borgje spreekt...

Er was een tijd
dat ik nog was
in ’t mooie Reitdieps landschap.
Ze kwamen bijna elke dag,
hun ezels in het gras
schilderend in stilte
tot in de avondkilte.

Nog hoor ik het gezelschap,
het antwoord toen ik vroeg:
hoe worden jullie nu genoemd,
“De Groninger Ploeg.”

Veel is van hen verschenen,
hun werken leven voort,
waar ik al ben verdwenen
wordt nog van hen gehoord.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

De kunstwerken zijn van Jan Altink

Typerend voor de onderwerpen die de Ploegschilders uitwerkten waren allereerst de talrijke portretten die men van elkaar en van vrienden maakte. Daarnaast nam het Groningse landschap een prominente plaats in. Een relatief hoog geplaatste horizon, een door weg of sloot geaccentueerd perspectief en contrasterende kleurvlakken zijn de kenmerkende stijlelementen van de schilderijen uit de hoogtijdagen van De Ploeg. Favoriet was het schilderen in de open lucht. Blauwborgje, een boerderij aan het Reitdiep iets ten noorden van de stad Groningen, was een geliefde plek voor onderlinge discussies, portret- en landschapsstudies.

EXPOSITIE

Onder de titel Iconen van het Groningerland toont het Groninger Museum van 19 november 2011 tot en met 9 april 2012 een overzicht van het oeuvre van Jan Altink. Deze retrospectieve tentoonstelling in het Ploegpaviljoen laat ongeveer zeventig schilderijen en een veertigtal werken op papier zien. Het werk uit de collectie van het Groninger Museum en van Stichting De Ploeg wordt daarbij aangevuld met bruiklenen uit particuliere collecties en openbare instellingen. De nadruk ligt op Altinks schilderkunst en grafiek uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw.

De geboren en getogen Groninger Jan Altink volgde zijn opleiding aan de Academie Minerva in Groningen. In 1918 was hij een van de oprichters van kunstkring De Ploeg. Hij was zelfs naamgever van de kunstenaarsbent: het kunstleven in Groningen zou volgens hem eens flink omgeploegd moeten worden, om vervolgens tot ontkieming te komen. Hoewel Altink ook portretten en stillevens maakte, staat hij vooral bekend als landschapsschilder. Sterker nog, zijn karakteristieke landschappen met hoge horizonten en in de verte verdwijnende wegen of sloten, zijn bijna programmatisch voor de expressionistische wijze waarop de kunstenaars van De Ploeg het Groningerland verhieven tot onderwerp bij uitstek; het zijn iconen van het Groninger Hogeland. Het expressieve gebruik van complementaire kleuren als paars en groen draagt sterk bij aan de oorspronkelijkheid van zijn beeldtaal. Een beeldtaal die in de jaren twintig werd beïnvloed door het expressionisme dat Jan Wiegers na zijn kennismaking in Davos met E.L. Kirchner naar Groningen bracht. Rond 1927 treedt een verandering op in Altinks schilderstijl; hij ontwikkelde een schilderkunst die een meer lyrisch-impressionistische verbeelding gaf van het Groningerland. Naast zijn vrije werk maakte Altink ook reclameontwerpen, ondermeer voor Vroom & Dreesmann.

Nieuw! (Gedichtenblog 35)

2011-12-31T14:26:00.002+01:00

Een nieuw jaar ligt voor ons, tijd voor iets nieuws!
Naast de blogs http://dichteningroningen.blogspot.com, http://schriftgedichten.blogspot.com, http://cobypoelman.blogspot.com en http://literatuur/gedichten.blogspot.com
nu een nieuw blog: http://grunnegerbiebelgedichten.blogspot.com

Nu we een Grunneger Biebel hebben is er misschien ook vraag naar geloofsgedichten en bijbelgedichten in het Gronings. Ik hoop met mijn nieuwe blog aan deze behoefte te kunnen voldoen. Van harte welkom op mijn nieuwe blog.
Hieronder één van de gedichten: (zie voor de vertaling gedichtenblog 34)

Sprankelende vernijing

Der ken gain jonge wien
ien olle huden
dai scheuren deur
t broesend, gistend vocht.
Hai moakt t stugge sluutkoord
veur vernijing lös.

Ontsluut veur Hom
wat ien t olle schoelging
en loat die vullen
deur Zien sprankelende
geestverroeming.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Bie Lucas 5 : 38

Een sprankelend nieuwjaar gewenst!

Sprankelende vernieuwing (Gedichtenblog 34)

2011-12-29T11:18:00.002+01:00

Er kan geen jonge wijn
in oude huiden
die zullen scheuren door
het bruisend, gistend vocht.
Hij maakt het stugge sluitkoord
voor vernieuwing los.

Ontsluit voor Hem
wat in het oude schuilging
en laat je vullen
door Zijn sprankelende
geestverruiming.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Bij Lucas 5 : 38

Kamer (Gedichtenblog 33)

2011-11-07T18:23:00.002+01:00

Ik zit onder Kleed
en denk aan Kast.
Kleed ruikt naar Kamer,
naar nepdood en geboren.
ik ben niet Bapper zoals
met grote ontsnapping.
Buiten is raar.
In Kamer was het Mam en ik.
Ik redde Mam maar
nu wil ze naar Hemel
De Opa-man wilde mij niet
dan hoefde Mam geen Mam zijn.

In Kamer was parcours,
Buiten word je moe
van lopen op zware schoenen,
Ik sabbel op rotte Kies
die niet meer smaakt naar Mam.
Oma is lief maar anders
Stopa is sterk als Spiderman,
hij wil wel dat ik geboren ben.
Ik wil graag wat
maar Mam is Weg,
nog verder dan in Kamer
misschien bij Gods gezicht
die geel in Dakraam was
en ook in Wereld.
Kun je ook Mam voor
Dagtraktatie vragen?

Ik doe Schreeuw
in mijn eentje,
maar nu blij;
Mam, je bent aan!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Bapper = Woordbroodje van bang en dapper
Stopa = Stiefopa

Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek van Emma Donoghue

De stille plantage (Gedichtenblog 32)

2011-10-20T20:31:00.001+02:00

Bij ’t zien van de blik
in zijn zwarte pupillen
het helrode vocht
onder striemend geluid
voelt ze hoe diep
in haar huilende hart
haar tranen vermengen
met liefhebbend zwart.

Nooit meer die ogen,
dit lichaam beminnen
de lippen beroeren
van wie lief heeft gehad,
ontroostbaar als Rachel,
één met de slaven
voelt ze haar ziel
als levend begraven.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek van Albert Helman.

Wereldvoedseldag

2011-10-13T13:53:00.002+02:00

Aanstaande zondag is het Wereldvoedseldag. Daarom zendt de IKON die avond de film 'Smakelijk Eten' uit. In deze film wordt meegekeken met producenten van soja, garnalen en boontjes. Wat neem je als consument Op de koop toe als je deze producten in de winkel koopt? De film sluit prachtig aan bij het project 'Op de koop toe' dat Passage samen met andere vrouwenorganisaties heeft opgezet. Kijken of opnemen dus!

Gezellige post! (Gedichtenblog 31)

2011-10-13T12:41:00.005+02:00

Gistermorgen bracht de post een pakje met dagboeken voor 2012 waarin ik o.a. 32 gedichten van mij mocht aantreffen.

Het ene dagboek: Immanuël
en het andere dagboek: Kruimkens van 's Heeren tafel
In beide boekjes staan dezelfde 32 gedichten op de achterkanten van de overdenkingen.
Hier boven ziet u een afbeelding van de boekjes. Ze liggen inmiddels in de boekwinkels.

Eén van de gedichten die in deze dagboeken zijn opgenomen treft u hieronder:

In Hem

Ik ben,
als vruchtwater rond een foetus
zo is Hij om mij heen
zijn warme schoot
mijn burcht!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Vrouwenorganisaties willen vaart achter realisatie van toiletten in treinen

2011-10-11T11:49:00.002+02:00

Vandaag een persbericht de wereld ingestuurd over het voorstel van de NS om tijdelijk de plaszak in te voeren. Daar zijn al vele grappen over gemaakt. Maar het is echt niet grappig om als zwangere vrouw of als vrouw (of man) met een overactieve blaas in een trein te zitten waar geen toilet is of het toilet op slot zit! Klik hier voor het persbericht.

Nieuwe website Voedingscentrum

2011-09-05T14:37:00.003+02:00

Het Voedingscentrum heeft een leuk nieuw onderdeel aan de website toegevoegd: de voedselafdruk. Via http://www.voedingscentrum.nl/nl/jij-kan-kiezen/milieu-en-klimaat/voedselafdruk.aspx kun je berekenen hoe groot jouw voedselafdruk is. Een gemiddelde Nederlander heeft 2,1 hectare land nodig om te voorzien in haar/zijn voeding. Door je voedingspatroon aan te passen kun je dat getal naar beneden krijgen. Dat is ook wel nodig, want er is per wereldbewoner maar 0,9 hectare beschikbaar! Doe de test en lees de tips hoe je jouw voedselafdruk kunt verkleinen! De website en de test passen heel goed bij ons project Op de koop toe.

Kerstballen breien?

2011-09-05T13:43:00.002+02:00

Een idee voor de komende maanden misschien. Wat restjes wol, een eigen patroon en klaar ben je met de kerstversiering.

De grote Joseph (gedichtenblog 30)

2011-08-24T22:32:00.003+02:00

Waar land en taal
elkander raken
Carine Mette wordt
verzandt een baken
in haar vragen
herderen sporen
als een hond
oefenen zwaluwen
hun vertrek
op lijnen waar was
is ingehaald
verdwijnen mensen
in stervende woorden
verliest oom Joseph
gekoesterde taal
koestert het nichtje
zijn woordenschat

waar gezocht wordt
naar een raakvlak
ontrafelt mysterie
langs oorlogspad
ontmantelt geduld
in een woordloze jas
opent het einde
spreekt het graf.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven n.a.v. het gelijknamige boek van Anneloes Timmerije.

De voordracht van dit gedicht is te beluisteren op www.audiogedichten.nl

Maak werk van uzelf

2011-08-15T12:34:00.002+02:00

Maak Werk van uzelf is een project voor vrouwen tussen de 50 en 65 jaar die geen betaald werk hebben, maar dat misschien wel zouden willen. Het biedt je de kans om als ondernemer aan de slag te gaan, je eigen winkel(tje) te openen, contacten te leggen met werkgevers bij jou in de buurt enzovoort. In drie regio's worden dit jaar bijeenkomsten gehouden: Winterswijk, Almere en Den Haag. Woon je daar in de buurt en hoor je tot de doelgroep kijk dan op http://www.maakwerkvanuzelf.nl/maakwerk-bijeenkomsten/ en geef je op!

Smakelijk eten!

2011-08-15T11:16:00.003+02:00

Deze documentaire 'Smakelijk eten!' van Walther Grotenhuis past goed bij het Passage project 'Op de koop toe' dan we samen met drie andere vrouwenorganisaties hebben opgezet. Via http://www.filmfreaks.nl/nieuwsbrief.asp?id=1232&label=overig is de dvd te bestellen. Ideaal voor een (eenmalige) kookgroep die zich wil verdiepen in de vraag wat we 'op de koop toe' nemen bij ons dagelijks eten.

Echo van de stilte (Gedichtenblog 29)

2011-07-28T21:16:00.007+02:00

Deze maand kwam het dan, het lang verwachte boek van de kunstenaar Torcqué uit Litouwen.
Ruim een jaar geleden spoorde hij mij en nog een aantal Nederlandse dichters op via onze gedichten die we op trouw.nl plaatsten en vroeg ons of we samen met een aantal Spaanse en Litouwse dichters aan zijn boek wilden meewerken. Op zijn website mochten we zelf de kunstwerken uitzoeken waarbij we gedichten wilden schrijven.
Ik heb acht gedichten voor het boek geschreven en ze staan er alle acht in. Het was erg leuk om hieraan mee te werken en er ontstond een bijzondere mailwisseling met de kunstenaar.
Hierboven treft u enkele foto’s aan van dit boek en hieronder het voorwoord.

"Kunst brengt mensen dichter bij elkaar en maakt de wereld kleiner. Dat wordt ook weer bewezen door het oeuvre van de beeldend kunstenaar Arie C. Torcqué Zaanen, die drie landen met zijn schilderijen verbindt. Geboren in 1941 in Rotterdam, studeerde hij in Nederland grafische design en illustratie, om in Spanje zijn weg als schilder te vinden en vervolgens een nieuw werkterrein te vinden in Litouwen.

Dit boek laat zien dat het niet alleen mogelijk is om gedichten te illustreren aan de hand van schilderkunst, maar ook andersom. De schilderijen van Torcqué worden als het ware van commentaar voorzien door Litouwse, Spaanse en Nederlandse dichters, in hun eigen taal. De schilderijen en gedichten vechten daarbij niet om de meeste aandacht, maar vullen elkaar prachtig aan en vormen een mooie uitdrukking van de bindende kracht van kunst.
Torcqué is niet alleen een kunstenaar, maar ook een ambassadeur van de grote wereld van de verbeeldingskracht.

Met zijn dichterlijke schilderkunst vervagen grenzen en maken we een sprong in het onbekende. Hij laat daarmee zien dat kunst de wereld niet alleen kleiner maakt, maar ook groter.
Ik wens u veel kijk- en leesplezier met dit boek!

Joep Wijnands
Ambassadeur van het Koninkrijk der Nederlanden in de Republiek Litouwen".

Door de lange reis kwam het boek een beetje gedeukt bij de hoeken aan maar de inhoud ziet er heel verzorgd uit.
Het boek telt 168 bladzijden.
Het is getiteld: Echo van de stilte Torcqué
isbn 978-9986-31-318-2

Op 9 september om 17.00 uur wordt er in het Cultureel Centrum van Mažeikiai, een stad in het Noorden van Litouwen een Internationaal Kunst en Cultuur festival georganiseerd waar met toneel, dans en muziek het boek Echo van de stilte gepresenteerd wordt, vergezeld van een tentoonstelling van nieuwe en in het boek geplaatste schilderijen.
Tevens zullen er uit het boek gedichten worden voorgedragen door acteurs en met behulp van opnamen van www.audiogedichten.nl
Het festival zal een hele week duren met verschillende Litouwse en Buitenlandse groepen ( Polen, Estland en Letland).

De acht gedichten en de daarbij behorende kunstwerken kunt u bekijken op http://cobypoelman.blogspot.com en dan in de rechter kolom Torcqué aanklikken.)

Het gedicht dat op de foto is afgebeeld vindt u hieronder.

Lieve pop

Het lied dat ik voor jou zal spelen
gaat over mij, luister maar goed.
De blokken vormen kleurentreden
naar boven en beneden
zoals een fluit ook doet.
Ga ik omlaag dan hoor je boos en donker
klim ik omhoog weerklinkt het lichte geel.
Soms zit de hoogte in je sokken,
de lage tonen in je keel
bijvoorbeeld als ik op mijn handen sta,
mijn voeten hoog tegen de muur van blokken,
soms duikel ik van mokkend zwart
naar blij licht roze of andersom
zo speel ik op de blokfluit stukjes mij.

Jij bent het trouw aanmoedigend publiek
van mijn gekleurde blokmuziek,
voor jou speel ik vandaag mijn
zachtste kleurenlied.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Een fleurige verrassing (Gedichtenblog 28)

2011-07-14T16:06:00.002+02:00

Op een dag waren mijn man en ik onderweg naar Amsterdam toen ons op de snelweg een bedrijfsauto voorbijging met de naam “Ruitenheer.”
Ik pakte mijn mobieltje en begon in het menu “notities” te dichten.
Toen het gedichtje klaar was en ik het ’s avonds in Word had uitgewerkt keek ik op google wat voor bedrijf het was. Ik vond tevens een mailadres en stuurde mijn gedicht naar het bedrijf. Ik kreeg een heel aardig mailtje terug met de vraag of ik mijn huisadres wilde doorgeven, men wilde mij een presentje sturen. Ik keek elke dag verwachtingsvol of er iets in de postbak zat maar er ging een week voorbij en de post had niets gebracht.
Op een dag stopte er rond etenstijd een glanzende zwarte auto voor het huis. De kofferruimte ging open en een heer kwam de oprit oplopen met in zijn hand een schitterend boeket.
Hij overhandigde het mij met de woorden: Alstublieft mevrouw, op het kaartje kunt u lezen van wie u dit boeket ontvangt.

Op het kaartje stond:
“Bedankt voor het mooie gedicht. Wij waarderen het zeer! Namens Ruitenheer.”

Het leek me aardig dit leuke voorval met de lezers hier te delen en onderstaand vindt u het bewuste gedicht.

Ruitenheer

Ruitenheer sprak tot de klaverboer
mag ik van jou de hartenvrouw?
Het hart brak van de klaverboer
nooit geef ik jou mijn hartenvrouw
ik blijf haar eeuwig trouw.

De ruitenheer was zeer bedroefd
dat zag de schoppenvrouw
zij ging een kaartje overslaan
en sprak voor ieder te verstaan
ík geef mijn hart aan jou.

De ruitenheer kwam in het nauw
hij viel niet op de schoppenvrouw
maar door haar resoluut besluit
ging toch een venster naar haar uit
nu heet zij mevrouw Ruit.

Coby Poelman-Duisterwinkel

2011-07-04T16:38:00.002+02:00

KHtweet van vandaag: Koningin, Prins van Oranje en Prinses Máxima wensen u vanuit Tavarnelle Val di Pesa een mooie zomer.

Zonder Noorden komt niemand thuis (Gedichtenblog 27)

2011-06-24T21:41:00.003+02:00

Zolang je nog maar weet
waar het noorden is
de weg omhoog

Vluchtend beland je
in het verhaal van een ander
weven zich draden over elkaar
vormend een grillig patroon

zoekend een nieuw bestaan
uit onverwerkt verleden
in het heden van
wie wegtrok met de noorderzon

ontladen door een hert
ontvouwend je a-vier
ontwapent zich
de hartstocht in de ander

voor wie je
zonder schild kunt zijn
opent zich perspectief

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven bij het gelijknamige boek van Nelleke Noordenvliet

De langste dag (Gedichtenblog 26)

2011-06-21T10:23:00.003+02:00

Bij haar geboortedatum siert
een sterretje de steen,
daar waar een kruisje is gekerfd,
die datum ging ze heen.

Hoe zal het zijn geweest
op haar geboortedag,
ik stel me zomaar voor
hoe ze in moeders armen lag,
haar vader daarbij naar haar keek
speurend op wie hun dochter leek.

De datum van
haar gang naar Huis
gekerfd achter het
kleine kruis
bericht de aanvang
van de zomer…

Vandaag draag ik
dezelfde jurk
bedenk ik
als ik even hurk,
het was toen 30 graden,
kom, denk ik
vastberaden.

Vier jaar na dato,
de dag van het kruis
begeef ik me weer
op weg naar huis,
dichtend over
de Grote Zomer.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geschreven op 21 juni 2009.

Mama Tandoori (Gedichtenblog 25)

2011-06-13T22:03:00.002+02:00

Ik zag een incheckbalie
met grote zware koffers,
een arme welgestelde man,
sussend zijn wervelwind

ik zag een aanvurende moeder
naast haar rennende kind
het jaldi, jaldi schalde

ik lachte hardop
tot de tranen
mij het zicht benamen

ik zag de leeggehaalde schappen
in de supermarkt,
weerloze mensen uit het lood geslagen,
de zoon die met gezonde benen
in de rolstoel kwam,
de begeleiderspas van hand tot hand
nu zonder man met stramme armen

maar ook de strijd
de laatste mond te zijn,
dat -gratis is toch goed gedrag- bepaalde
de hoop, nog altijd in de haven

één boek, bevattend inhoud
van tientallen zware koffers
passeert de incheckbalie
in de jaszak van een doctor.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven bij het gelijknamige boek van Ernest van der Kwast

Verdwenen tijd (gedichtenblog 24)

2011-06-09T08:26:00.002+02:00

Als het leven op zich
zich vertakt
in levens
op afroep gespeeld
automatisch, bedreven

ruist onderhuids
onbestemd
een gevoel
overstemmend de stilte
van zwijgend verleden
buigend
naar beelden,
uitgelicht
achtervolgd door
het mysterieuze

komt de overkant
langzaam in zicht,

begint
in het beeld
van een tuin vol licht
het spelende kind
te herleven.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geschreven bij het gelijknamige boek van Thomas Verbogt.

Een rijke schat (Gedichtenblog 23)

2011-06-01T12:39:00.004+02:00

Na afloop van een kerkdienst dronken we een kopje koffie.
De vrouw waar ik mee in gesprek kwam had met mijn moeder in het kringbestuur gezeten van een vrouwenvereniging. Bij haar afscheid had ze alle vrouwen van het bestuur in een poesiealbum laten schrijven....

Een rijke schat

Ik trof een onbekende vrouw
zij las mijn meisjesnaam
vroeg naar mijn moeder
die zij nooit zou vergeten
ze schreef een lied ooit
in haar poeziealbum
ik wilde weten welk

toen zij de woorden doorgaf
voor de telefoon
werd ik ten diepst geroerd
alsof een stem van boven
mij trof door deze vrouw
“een rijke schat van wijsheid
schonk God ons in zijn woord…”

Na een gemis van jaren
bemoedigde mij hier
in een bijzondere ontmoeting
een boodschap van de Heer.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Gezang 326 : 1 uit het Liedboek van de kerken

Een rijke schat van wijsheid
schonk God ons in zijn woord.
Hebt moed, gij die op reis zijt,
want daarmee kunt gij voort.
Gods woord is ons een licht,
en elk die in vertrouwen
daarnaar zijn leven richt,
die zal erin aanschouwen
des Heren aangezicht.

Er staat iemand voor de deur (Gedichtenblog 22)

2011-05-27T18:35:00.002+02:00

Wilt u ook iets geven voor…
zo’n zeven keer per jaar
dan voor dit en dan voor dat
paadje op paadje af
de bus is nog niet zwaar
wie ik niet thuis tref
schrijf ik op
morgen weer een ronde
soms doet de bel het niet
dan loop ik achterom

achter zoveel deuren
een wereld van verschil
in kleur, in smaak, in geuren
of ‘k even wachten wil…
’t is overal hetzelfde,
waar is mijn portemonnee
men is meestal welwillend
maar soms tref je ook nee

eens liep ik voor het Beatrixfonds
toen iemand zei: ja daaag
die heeft toch zeker geld genoeg
daar doe ik niet aan mee
de deur viel krachtig in het slot
daar stond ik, toch wel komisch
collecteren is een vak apart
maar elke keer weer lonend.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Het Glazen Labyrinth

2011-05-26T14:10:00.002+02:00

In 'Toptelling v/m 2011: de feiten' wordt verteld hoe het staat met de vertegenwoordiging van vrouwen in topfuncties. Hoe staat het met de getalsmatige verhouding m/v in de hogere regionen van de arbeidsmarkt? Het goede nieuws is dat er enig schot in zit. Het slechte nieuws is dat er al meer dan 25 jaar 'enig schot' in zit. Vrouwen zijn in hogere functies ernstig ondervertegenwoordigd en dat verschijnsel noemen we ook wel 'het glazen plafond'. Dat suggereert dat deze ondervertegenwoordiging alleen voorkomt in de topfuncties. Maar dat is niet het geval. Ook in de lagen daaronder is een ondervertegenwoordiging van vrouwen. Daarom zouden we beter kunnen spreken over 'het glazen labyrinth'. Lees over de cijfers en feiten 2010 hier http://scp.nl/dsresource?objectid=28408&type=org

De boekenkring van Uithuizen

2011-05-25T08:51:00.003+02:00

Boekenkringen van Passage worden bevolkt door vrouwen die van lezen houden. Zeker. Maar daarnaast zijn het ook kringen vol gezelligheid en creativiteit. Vanmorgen vond ik de boekenkring van Uithuizen in mijn mailbox. Klazien, Fera, Simona, Cocky, Jikky, Janny en Wia lazen het boek 'Dwalingen' van Alex Verburg en de bespreking daarvan uit map 13B van Boekentaal Mondiaal. Janny Miske maakte een collage van de bijeenkomst over dit boek en Wia stuurde die naar Amersfoort. En zo kunnen jullie nu allemaal genieten van de bijeenkomst van deze boekenkring. Bloemen, koek, een goed boeken en zeven gezellige vrouwen.

Aletta

2011-05-24T08:35:00.002+02:00

Jaarverslagen zijn meestal geen leuke leesstof. Een uitzondering is het jaarverslag van Aletta, instituut voor vrouwengeschiedenis. Het is een vrolijk document met veel plaatjes en foto's uit het jubileumjaar. Kijk maar en zie ook de illustratie op pagina 10 die stamt uit onze eigen geschiedenis. Trouwens, op de website van Aletta vind je nog veel meer Passage geschiedenis. Gewoon even zoeken op de naam van onze organisatie!

Verklaring tegen geweld

2011-05-20T09:04:00.002+02:00

Je zou denken dat iedereen tegen geweld is, dus ook tegen geweld tegen homoseksuele mensen, maar het blijkt voor kerkleiders toch nog moeilijk om dat openlijk te zeggen. Dus nee, lang niet alle kerken hebben de 'Verklaring tegen geweld tegen homoseksuelen' ondertekend. Deze week, op de International Day Against Homophobia' (IDAHO) werd de verklaring gepresenteerd. Via deze link kom je bij de verklaring http://www.idahonederland.nl/index.php/downloadstop Ook in Passage zijn we het vast niet eens over het thema 'kerk en homo', maar ik denk wel dat we met elkaar, juist als maatschappelijke organisatie, geweld in onze samenleving moeten bestrijden. Lezen en tekenen dus, die verklaring!

Een vakantiebelevenis in 2008 op de terugweg Hongarije-Nederland (Gedichtenblog 21)

2011-05-10T13:36:00.004+02:00

Na Wurzburg zijn we een stukje verkeerd gereden en dat was het begin van een aantal narigheden.
We reden weer terug naar Wurzburg en zochten de weg naar Fulda en gingen even tanken.
Mijn man kwam terug naar de auto en vroeg of ik met mijn kaart wilde pinnen want zijn kaart werd niet geaccepteerd. Oke, maar mijn kaart werd ook niet geaccepteerd terwijl we in Hongarije, Oostenrijk, Duitsland en overal met deze kaarten gepind hadden.
Dan moest een van ons maar bij dat tankstation blijven en de ander bij een bank geld pinnen.
Ik keek in mijn tas hoever ik kwam met contant geld. We hadden voor 47 euro getankt en ik had gelukkig nog 5 tientjes.
Dat probleem was opgelost maar in Volkers waar we wilden overnachten zouden we ook contant moeten betalen dus we moesten op zoek naar een bank met een pinautomaat. Het was al donker en de weg naar Fulda die men ons had gewezen was geen snelweg. Aan één kant wel goed want zo konden we in de dorpen een bank zoeken.
In het tweede dorp vonden we een bank met pinautomaat.
Snel de auto aan de kant op de hoek en mijn man naar binnen. Even later wenkte hij me, het lukte niet. Hij had de kaart in een verkeerde automaat, een informatieapparaat. Gelukkig gaf de automaat de kaart terug en samen stonden we voor de goede automaat en jawel we kregen ons geld.

Toen we weer in de auto wilden stappen zei mijn man: “Je hebt toch niet de deur op slot gedaan?”
Ja dus. Dat was ik nog van Hongarije gewend. Auto uit, beide knopjes indrukken.
Maar de sleutel zat nog in het contact…
Toen hadden we echt een probleem.
Het werd steeds donkerder en kouder en ik stond in mijn zomerjurkje met blote benen en blote armen te kleumen terwijl mijn man om hulp zocht. Er was geen garage in de buurt.
Uiteindelijk kwam een man uit een huis met een schroevendraaier, een lap, een stuk ijzerdraad en een buigtang en met engelengeduld wipte hij het portier een stukje open en met het ijzerdraad probeerde hij het knopje omhoog te trekken.
Hij probeerde steeds opnieuw terwijl mijn man met zijn vingers het portier op een kier hield.
Hij was al drie kwartier bezig en ik werd steeds kouder maar mijn jas lag in de auto.
Ik ging maar op de hurken zitten en hield me zo, biddend, warm in een hoekje naast het bankgebouw.
Het was al kwart over 10 en de mannen bleven proberen.
Opeens hoorde ik een klik en de deur ging open!!!
Beide mannen slaakten een vreugdekreet gevolgd door die van mij.
Toen de man wegliep vloog ik hem met 50 euro achterna maar hij wilde niets hebben. Hij zwaaide met een grote glimlach naar ons en verdween in de straat. Ik riep hem nog na “God bless you!” Een Bayernse engel in levende lijve.

Om 23.00 uur reden we Volkers binnen en alles was donker alleen in een café-restaurant brandde nog licht. Ik stapte de auto uit en liep naar binnen. Ik hoorde stemmen achter een deur en klopte aan. Daarna deed ik de deur open en vroeg of we de nacht hier door konden brengen.
De vriendelijke man achter de tap liep met me mee vier trappen op en riep naar iemand of kamer 8 vrij was. Hij toonde me de kamer, ein doppelzimmer incl. fruhstuck voor 45 euro totaal. Hoera! Een goede afloop van een spannende avond.

Hulp in de bergen

Als mijlen ver van huis
portieren vergrendeld
sleutel in contact
we buiten staan,
in kille schemering
gehuld in zonnejurk
ik rillend bid om hulp

verschijnt de vreemdeling
met klein gereedschap
en een zachte zwachtel.
Zijn lichaamstaal
spreekt engelengeduld.

Bij ’t lichten van de maan
klinkt het bevrijdend
klikgeluid.
Met overlopend hart
zien we hem gaan.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Op foto 1 het café-restaurant
foto 2 het dorpje Volkers

K!W!E

2011-05-04T15:01:00.002+02:00

In Zuid-Korea vindt momenteel een internationale expositie plaats van uitvindingen die door vrouwen zijn gedaan. De 'Korean International Women's Invention Exposition' oftewel K!W!E. Je kunt er bijvoorbeeld nageldroogkapjes zien (in een vochtig klimaat kan dat heel handig zijn), maar ook wat minder 'huis-tuin-en-keuken' vindingen zijn er te bewonderen. http://www.kiwie.or.kr/eng/main.asp

De Bradshaw-variaties (Gedichtenblog 20)

2011-05-03T11:54:00.003+02:00

Voor dit seizoen hebben we map A gekozen. Het eerste boek dat we in september gaan bespreken is dat van Rachel Cusk. Ik zal niet vertellen wat ik er van vond, u vindt hier alleen het gedicht dat ik er over schreef.

De Bradshaw-variaties

De partituur
van de familiebanden
beschrijft de zoektocht
naar een melodie
die kruisend manoeuvreert
tussen de mollen,
dissonanten overstijgt
om in majeur genomen
levenskeuzes door te nemen
wanneer aaneengeregen bogen
onvermogen aan het licht
doet komen
in facetten van
onoverkomelijke tonen

de aangetrouwde kant
opent een glansrijk
slotakkoord:
Willen wat je hebt.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven bij het gelijknamige boek van Rachel Cusk

De thuiskomst (Gedichtenblog 19)

2011-04-29T14:00:00.004+02:00

Naar aanleiding van de reactie van Jenneke op mijn gedichtenblog 17 hieronder de twee gedichten die ik schreef na het lezen van het boek "De thuiskomst" van Anna Enquist.

De thuiskomst

Haar leven staat in het teken van wachten,
uitzien naar zijn thuiskomst.
Schrijvend en lezend vult zij dagen, soms nachten
met weer een nieuw kind op komst.

Haar man, verwekker
van zeemanszonen
is de wereld aan ´t ontdekken,
laat zich rijkelijk belonen.

Bij thuiskomst speuren zijn ogen
naar een speeltje of een slab.
Zij, afwachtend, de rug gebogen
stamelt de woorden schuld en trap.

Hunkerend naar een troostende arm,
zoekend naar gestorven geluk,
haar schoot is nog warm,
het lichaam stuk.

Twee zonen moest zij laten begraven
terwijl hij vader van manschappen was.
Aan sterke drank moet zij zich laven,
voelt zich vertrapt als buigzaam gras.

Intens verlangend naar een nieuw meisje,
vol verdriet en schuldgevoel.
Pappa maakt straks een kort reisje.
De geboorte is haar doel.

Haar hart breekt als ze heeft gebaard.
Hebt u zich echt niet vergist?
Het reisje wordt toch grote vaart.
Snikkend pakt ze opnieuw de kist.

Dit wil ze haar lievelingszoon besparen,
alle moed bijeen geraapt.
Zacht klinken in het huis de snaren,
groot is de kloof die open gaapt.

De zee ontnam haar deze zoon
die zijn vader wilde gedenken.
Wat heb je aan een koningskroon
als je het liefste hebt moeten schenken?

Haar jongste wil theologie studeren,
springt haar moederhart niet op?
Laat ze zich door verdriet verteren
bij het grafje verderop?

Waarom kan ze zich niet hechten
aan dit tere schriele kind
dat haar tranen aan blijft vechten,
bij zijn voedster aandacht vindt?

Rampen, ziekte, teleurstelling, dood,
hoeveel kan een mens verdragen?
Deze vrouw, een schip in nood,
had ze haar kind naar het Kind kunnen vragen?

Als haar oudste is verdronken
is ze al haar kinderen kwijt.
Alles wat haar werd geschonken
is vergaan in ijdelheid.

Zoekend naar wat waarheid bedekt
van moord op haar aanbeden man
heeft zij een andere wereld ontdekt
die haar nieuw inzicht geven kan.

Negentig jaren mocht zij leven.
Hoe oud zou haar dochter nu zijn geweest?
Nevel lijkt boven het grafje te zweven.
Rust keert terug in haar gelouterde geest.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geboortepijn.

Haar man
ontdekt
de wereld.
Haar jongste
de Schepper ervan.

Zij brengt kinderen
ter wereld,
bestelt ze ter aarde,
raakt hierdoor
van de wereld.

Een wereld
van verschil
die niet
te overbruggen
lijkt.

Bij het boek “De thuiskomst”
van Anna Enquist.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Fair Trade

2011-04-14T10:15:00.004+02:00

Het kan bijna niemand binnen Passage zijn ontgaan. De vier samenwerkende vrouwenorganisaties in Nederland zijn gestart met een nieuw project: “Op de koop toe” . Het gaat hierbij over de wereld achter de kassabon. Vaak staan wij er helemaal niet bij stil welk verhaal er zit achter de producten die wij in de winkel kopen. Waar komt onze aankoop vandaan? Onder welke omstandigheden is het gefabriceerd, hoe is het hierheen vervoerd? Zomaar een paar van de vele vragen die van belang zijn om over na te denken. Vaak vragen wij ons alleen maar af: “Hoe duur is het? ” Het moet liefst zo goedkoop mogelijk zijn natuurlijk. Maar wat nemen wij daarbij dan op de koop toe? Kinderarbeid, milieuschade, schending van mensenrechten? En willen we dat?
De vrouwenorganisaties beogen met dit project vrouwen zich meer bewust te maken van hun koopgedrag en hopen dat hun leden, waar nodig, door de aandacht hiervoor andere keuzes gaan maken. Kortom, dat wij kritische consumenten worden. Dat zal zeker invloed hebben. Tenslotte hebben de 4VO met elkaar een bereik van 100.000 leden!
Om een verantwoorde keuze te kunnen maken bij de aanschaf van onze producten en goederen is het verstandig om vooraf op zoek te gaan naar goede informatie over die producten. Het leek me in dit verband voor de hand te liggen om eerst maar eens een bezoekje te gaan brengen aan de wereldwinkel in ons dorp. Immers de wereldwinkels hebben Fair Trade, eerlijke handel, hoog in het vaandel.
In de prettige, ruim opgezette winkel word ik ontvangen door de winkelcoördinator, Ank. Gelukkig heeft zij heel wat gegevens al op papier gezet. De belangrijkste principes van fairtrade noem ik hier:
1.Respect voor mens en milieu. Hierbij valt te denken aan veilige en gezonde arbeidsomstandigheden, een verbod op kinderarbeid en zo min mogelijk belasting van het milieu.
2.Langdurige en gelijkwaardige handelsrelatie, gebaseerd op dialoog en respect tussen de handelspartners. De producenten krijgen een rechtvaardige prijs. Naast een leefbaar loon moet er sprake zijn van regelmatige, steeds terugkerende opdrachten. Dit levert de producenten een constant inkomen op en dus meer zekerheid, ook om nieuwe investeringen te doen.
3.Ondersteuning van producentenorganisaties. Hierbij gaat het om advisering bij ontwikkeling van producten en organisatieadvies. Ook trainingen over kostprijsberekening en niet te vergeten afspraken over voorfinanciering (geen lening!), waarbij de koper een deel vooruit betaalt.
4.Transparantie van de handelsketen. Fairtrade heeft een eigen erkenning- en controlesysteem en is zodoende controleerbaar. Dit geeft de consument vertrouwen dat hij of zij een verantwoord product koopt.

Ank benadrukt nog eens dat eerlijke handel de beste manier is van ontwikkelingssamenwerking. Nederland heeft nu 380 wereldwinkels met ongeveer 12.500 vrijwilligers! Het doel van de wereldwinkel is niet om winst te maken, maar om meer omzet te maken. Dan kunnen steeds meer producenten een menswaardig bestaan opbouwen. Daardoor worden de ontwikkelingsmogelijkheden voor met name vrouwen en inheemse volkeren bevorderd. En worden kinderen beschermd tegen uitbuiting.
De wereldwinkels streven ernaar consumenten bewust te maken van de negatieve gevolgen van de conventionele internationale handel en op die manier hun koopkracht op positieve wijze in te zetten.
Wanneer er winst gemaakt wordt, dan wordt deze meestal gebruikt om te investeren in de eigen winkel, waardoor de omzet vaak weer wordt verhoogd. Ik krijg te horen dat het vooral vrouwen zijn die als klant in de wereldwinkel komen. Ook in de supermarkt kun je verantwoorde producten kopen, b.v. de Max Havelaar koffie. Max Havelaar is een keurmerkorganisatie. Zij geeft haar keurmerk aan bepaalde (food) producten. Deze producten zijn ook in de wereldwinkel te krijgen.
Terecht is de naam van Max Havelaar aan dit keurmerk verbonden. Multatuli was zijn tijd ver vooruit toen hij als klokkenluider de wantoestanden en de uitbuiting van koffieboeren op de Javaanse koffieplantages in zijn boek aan de kaak stelde. Ook de wereldwinkels komen op voor een rechtvaardige handelswijze. Een eerlijke gang van zaken. En wij als consumenten kunnen daar aan meedoen!

Een gedicht voor Pasen (Gedichtenblog 18)

2011-04-06T14:42:00.003+02:00

Het licht van Pasen

In het licht van Pasen
in zijn dood gedoopt
wordt het graf verlaten
de opgestane Heer geloofd!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Eventueel te gebruiken bij het ontsteken van de Paaskaars.

Ik heb er een eenvoudige melodie bij geschreven, de cijfers onder de noten geven de lengte van de noten aan.

d d b b e e
1 1 1 1 2 2

e e c c fis
1 1 1 1 4

fis fis d d g g
1 1 1 1 2 1

b c b a g b a g
1 1 1 1 1 1 1 2

http://cobypoelman.blogspot.com
NIEUW http://schriftgedichten.blogspot.com

Laatste leeskringavond (Gedichtenblog 17)

2011-03-29T11:19:00.004+02:00

Binnenkort hebben we alweer de laatste leeskringavond van dit seizoen.
Dan gaan we het boek "Het verre paradijs" van Kate Grenville bespreken.
Hieronder treft u het gedicht aan dat ik bij dit boek geschreven heb.
Laatst was ik op de ontmoetingsavond van Passage in Nieuw Buinen, daar had ik een voordrachtsavond. Het leuke van zo'n landelijk projekt als boekentaal mondiaal is dat je in de pauze in gesprek komt met vrouwen die ook de zelfde boeken hebben gelezen. Weer iets dat bindt en herkenning biedt.

Het verre paradijs

Wat leert ons taal
wanneer het gaat
om wezenlijke dingen

waar die wij kennen
vreemdelingen,
inheemsen vrienden zijn

in warmte omgesmolten lichaamstaal
stromend door ledematen
van hand naar hand
tot in het hart vertaalt

wordt taal ontvreemd,
de vreemdeling onthaald.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven bij het gelijknamige boek van Kate Grenville

Groninger Museum

2011-03-17T10:37:00.005+01:00

In "Motief" van december/januari j.l. was een kortingsbon te vinden voor leden van Passage voor de tentoonstelling over het onbekende Rusland, Oriëntalistische schilderkunst van 1850-1920. Niet zo verwonderlijk voor een organisatie als de onze, die cultuur hoog in het vaandel heeft, om hier aandacht aan te schenken.
Ik hoop dat het voor veel leden aanleiding is geweest om een bezoek aan Groningen te brengen. Zelf heb ik dat ook gedaan. Het museum is heel gemakkelijk met de bus te bereiken vanuit mijn woonplaats. Maar het ligt bovendien zo prettig vlak tegenover het station, dat het ook zeer geschikt is om met de trein te komen. Van buiten is het gebouw van architect Mendini al dadelijk een blikvanger. Maar binnen rondkijken is helemaal een feestje! Een feest van kleur en vorm. Het museum is pas gerenoveerd. Per jaar trekt het 250.000 bezoekers, veel meer dan de 90.000 die vooraf werden verwacht. Het waren met name een aantal exposities over Russische schilderkunst die de aandacht trokken.
Nu dus opnieuw een tentoonstelling van Oosterse kunstenaars. De twee belangrijkste van hen zijn de Rus Vasili Vereshchagin en de Armeniër Martiros Sarian. Schokkend vond ik o.a. het schilderij van eerstgenoemde: "Onverwachte aanval". Ontroerend het schilderij "Liefde, een sprookje" van Sarian.
Het is niet de bedoeling om hier een hele uiteenzetting te geven van wat er allemaal te zien is. In elk geval een grote verscheidenheid van schilders en onderwerpen. Zowel de wanhoop ten gevolge van een oorlog als hoop op een betere wereld komen aan de orde. Meer informatie is te vinden op www.groningermuseum.nl
Bijzonder was dat je bij de ingang een apparaatje meekreeg, een zgn. collector, waarmee je een selectie kon maken van de schilderijen die jou het meest aanspraken. Wanneer je je e-mail adres achterliet kreeg je jouw eigen selectie thuis gestuurd. Die kon je dan weer doorsturen aan anderen. Er werd ook veel informatie bij verstrekt.
Ik hoop dat dit stukje vrouwen, voor zover ze dit nog niet gedaan hebben, zal aansporen om ook een bezoek aan deze expositie te brengen!

Twee projecten

2011-02-17T21:17:00.005+01:00

Vandaag ben ik met een aantal leden van onze afdeling naar Westerbork geweest. Daar werd een themaochtend Maatschappij gehouden van ons gewest, voortreffelijk georganiseerd door Geertje Hagendoorn en Trijnie Griemink. Dergelijke ochtenden zijn eigenlijk altijd de moeite waard. Ik wil u er graag iets over vertellen. Deze keer ging het over het al bestaande en het nieuwe project van de stichting samenwerkende vrouwenorganisaties.
Voor de pauze was het woord aan Ira Stam. Ira is landelijk bestuurslid van Passage, maar samen met Coby Meyboom ook nog betrokken bij verschillende vrouwenprojecten in India. Ze zijn al drie keer naar India gereisd om de vrouwen daar te bezoeken en te adviseren. In de nieuwste "Motief" kunt u een artikel lezen van Ira en Coby over dit project in India. Ira vertelde vanmorgen aan de hand van een beamervoorstelling heel enthousiast over de positieve resultaten die bereikt worden voor de vrouwen die geholpen worden door middel van deze projecten. Er wordt aangesloten bij bestaande organisaties en vrouwengroepen. Men werkt samen met Agriterra, de Nederlandse organisatie voor agrarische ontwikkelingsorganisatie. Doel is de economische onafhankelijkheid van de vrouwen te bevorderen. Duidelijk is dat, wanneer het de vrouwen beter gaat, dit het hele gezin ten goede komt. Er zijn nu al 3600 vrouwen bereikt!
Voor het nieuwe project van de vier vrouwenorganisaties "Op de koop toe" werd na de pauze aandacht gevraagd. Eerst werden we verrast door het bezoek van Coba en Fennechien, twee Drentse dames, die op hilarische wijze het thema aan de orde stelden. Hun optreden, met mutsen op en grote boodschappentassen in de hand, leverde veel gelach op. Toch zetten hun opmerkingen de aanwezige vrouwen alvast aan het denken over waar we allemaal aan zouden kunnen denken wanneer wij iets kopen.
Hierna werd er nader uitleg over het project gegeven, o.a. over het tijdspad zoals dat in Drenthe is gepland voor de komende jaren. Ook kregen we verschillende tips mee en konden we informatie mee naar huis nemen. We werden ons er nog weer eens van bewust hoe belangrijk ons eigen koopgedrag is en dat wij vrouwen grote invloed kunnen hebben op b.v. productieprocessen, ja, op de hele economie. De keuzes die wij maken bij onze aankopen kunnen echt verschil maken. Zeker wanneer je bedenkt dat wij vrouwen van de 4VO met 100.000 vrouwen zijn!
Het was een interessante ochtend. Het thema zal zeker ook in andere gewesten aan de orde komen. Hopelijk maakt dit project dat we echt bewuster gaan kiezen bij onze aankopen.
Wie reageert op dit stukje??

Marius van Dokkum in Groningen (Gedichtenblog 16)

2011-02-10T12:59:00.002+01:00

Het werk van Marius van Dokkum is te bekijken in "De Ontmoeting", het multifunctionele kerkgebouw van de Protestantse gemeente Scheemda, Kerklaan 32.
De expositie is van 12 februari (12 februari tussen 14.00 uur en 16.00 uur in aanwezigheid van de schilder) t/m 16 april 2011. Op donderdag, vrijdag en zaterdag van 14.00 - 17.00 uur geopend.
's Avonds ook voor groepen. Toegang 2 euro.
Bovenstaand werk van hem bracht me op het idee om het gedicht dat ik schreef over de computerles (via Passage gevolgd) hier in het Gronings te plaatsen.
Waarom in het Gronings? Om u ook een beetje bekend te maken met mijn blog http://dichteningroningen.blogspot.com waar ik mijn gedichten die met Groningen te maken hebben soms combineer met kunst van Groninger kunstenaars of bij een Gronings gedicht kunst van andere kunstenaars.
Kent u kunstenaars die in Groningen een expositie houden? Ik besteed er graag aandacht aan op mijn blog.

Compjoeterles.

Achter onze laptops
zitten wie ien de klas,
op dit gebied
nog zo groen as gras.
Iengespannen bekiek ik
t grootse werelds web
tot ik t programma
toets-en-bord vonden heb.

“Klik eerst in het witte vlak”
klinkt deur t lekoal
Dat geld veur mie
en veur ons allemoal
want dat vergeten wie
dus deurlopend
Deur dizze stem
worden ons de ogen opend.

Tuus zit ik al gauw
verschaiden uren
noar mien gedicht
op t schaarm te turen
totdat ik heur:
“Hoe lang gait t nog duren?”
Nog even,
k goa dit zo versturen.

Mien liest
met dichtcontacten groeit.
Noeit eerder hemmen
compjoeters mie zo boeid.
Mor is er nou toch
nog wat mis goan?
Mien man het fluusterend
de lamp uutdoan…

Coby Poelman-Duisterwinkel.
Schreven ien 2007...

Boekentaal Mondiaal (Gedichtenblog 15)

2011-02-07T16:27:00.006+01:00

Binnenkort zullen we het boek “Jeugd zonder God” van Ödön von Horváth bespreken. Aanvankelijk vond ik het boek niet erg aantrekkelijk om te lezen maar naarmate ik er verder in kwam werd het een bijzonder aangrijpend verhaal wat me erg trof en werd het steeds boeiender. Ik heb besloten het boek zelfs nog een keer te gaan lezen omdat ik het een erg goed geschreven boek vind. Ik heb geprobeerd mijn interpretatie van het boek te verwoorden in onderstaand gedicht. Ik ben erg benieuwd naar de ervaringen van andere lezers van dit boek.

Jeugd zonder God

Wanneer je denkt
hier zou Hij moeten zijn
is Hij er niet te vinden
maar op de weg
van kinderen
in het vensterlicht
verschijnt Hij, God

en waar voor waarheid
wordt gestreden
hoor je Hem
als geen ander spreken.

Wanneer gezegd wordt
niet meer te geloven
maar lijdensogen
wel worden gevoeld
daar wordt het leven
in de mens bewogen
door Hem die weg en waarheid
en het leven is.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geschreven bij het gelijknamige boek van Ödön von Horváth.

Gedichtendag 2011 (Gedichtenblog 14)

2011-01-30T22:39:00.006+01:00

Gedichtendag is ieder jaar hét poëziefeest van Nederland en Vlaanderen. Op 27 januari 2011, de laatste donderdag van januari, staat de poëzie een dag lang in het zonnetje. Liefhebbers verspreid over Nederland en Vlaanderen organiseren op die dag een grote diversiteit aan eigen poëzieactiviteiten op scholen, in bibliotheken en winkels, culturele instellingen, op het werk of gewoon op straat. Kranten, radio, televisie en het internet klinken die dag een stuk poëtischer.

Het thema van Gedichtendag 2011 is Nacht. De eeuwenoude fascinatie voor de nacht maakt het tot een van de meest bezongen onderwerpen. Gedichtendag 2011 wordt met dit thema ook een beetje Gedichtennacht. Remco Campert schrijft de Gedichtendagbundel 2011.

Poetry International en Stichting Lezen Vlaanderen leggen met de keuze voor het thema, de Gedichtendagbundel, de lessuggesties en de website de basis voor Gedichtendag. (Bron: www.gedichtendag.com)

Hieronder mijn bijdrage aan deze dag.

Nachtelijk Licht

Juist in de nacht
weerkaatst Uw Licht
zo helder
wanneer het stil is
om me heen
dan ben ik met Uw
Hemellichaam één,
klinkt Uw “Ik ben”
het meest welluidend.

Samen met U
bekijk ik dan mijn leven
waar bloeide
U het meest in mij,
bij elke vreugde
knipoogde U even,
in groot verdriet
voel ik U heel dichtbij.

U wiegt mij
als ik niet kan slapen,
kalmerend
is uw innerlijke stem,
voortdurend vult U
mijn gedachten,
juist in de nacht voel ik
hoe 'k van U ben.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Twee fotografen, twee vrouwen

2011-01-25T12:06:00.000+01:00

Afgelopen weekend is de tentoonstelling On the other side of twilight geopend met de foto’s van Ellen Kooi en Astrid Kruse Jensen. Een echte ‘kijk’-tentoonstelling met zo’n zestig foto’s vol poëtische verhalen: van de Hollandse landschappen van Ellen Kooi tot de nachtelijke Scandinavische scènes van Astrid Kruse Jensen.

Ellen Kooi, Borssele - Rode Jurk, 2007

Twee kunstenaars, twee vrouwen: Ellen Kooi uit Nederland en Astrid Kruse Jensen uit Denemarken. Beide maken foto's en die vertonen hier en daar opmerkelijke overeenkomsten. Het grootste verschil is, dat Kooi alleen bij dag werkt en Kruse Jensen bij nacht. Het resultaat is bij beide een droomwereld tussen werkelijkheid en fantasie. Aanleiding genoeg voor een spannende fotografietentoonstelling. De titel verwijst naar het 'tussengebied' waar beide kunstenaars voortdurend naar op zoek zijn, een gebied waar nooit iets vaststaat en veel open blijft.

Astrid Kruse Jensen, Kasse, zonder jaartal

De tentoonstelling is nog tot 10 april te bezichtigen in het Stedelijk Museum 's-Hertogenbosch. Voor meer informatie klik hier.

Brief aan mijn nageslacht (Gedichtenblog 13)

2011-01-23T22:50:00.004+01:00

Wat vind je zo belangrijk in het leven dat je dat door zou willen geven aan je nageslacht, zo ongeveer luidde de oproep in "Motief" van enkele maanden geleden.
Ik was eigenlijk heel blij met deze oproep van Passage. Het zet je aan het denken en aan het schrijven. Zonder deze oproep had ik vast geen brief aan onze kinderen geschreven.
De reactie erop had ik niet graag willen missen.
Dus redactie van Motief, heel hartelijk dank voor de oproep.

Voor wie het nog niet kent, hieronder het gedicht over Passage.

Paarse bloem

Passage is mijn paarse bloem
met een bewogen hart.
Ik draag het als corsage,
als mijn visitekaart.
Het opende in mij
wat ik nog niet herkend had,
talenten diep van binnen
door haar aan ’t licht gebracht.

Het hart dat leeft in ’t paarse
staat open voor wat komt,
het ziet de verste naaste
steeds dichter bij het front.
De bloem wordt diep geraakt
door ’t kunstige ontluiken
van creatieve passies die
in woord of beeld zich uiten.

Passage is mijn paarse bloem
die zachtjes werd ontvouwen
doordat de Zon van mijn bestaan
het gaf in al die vrouwen.
De kansen hier geboden
maakten iets in mij wakker:
een diep gevoel van vreugde
om te zaaien in Gods akker.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Geschreven voor het 10-jarig bestaan van Passage,
Christelijk - maatschappelijke vrouwenbeweging.

Nieuwe tandarts (Gedichtenblog 12)

2011-01-21T12:37:00.004+01:00

Ik heb een nieuwe tandarts en ben er blij mee.
Mijn vorige tandarts waar ik ook blij mee was is enkele jaren geleden verhuisd en ik moest bijna twee uur fietsen om er te komen. Uiteindelijk heb ik besloten een nieuwe tandarts dichter bij huis te zoeken.
Tijdens mijn eerste bezoek daar werd een foto gemaakt.
Ze hebben daar een heel groot fotoapparaat die een foto van je hele kaak kan laten zien. Je gaat er voor staan en er schuift iets achter je langs en klaar is kees. Op die foto zag men dat ik een ontsteking aan de wortels van een kies had. Ook was er een vulling geknapt in mijn voortand. Dat was al een tijdje een scherp gevoel.
Tweede bezoek, voortand gerepareerd. Voelt weer heerlijk glad. Toen zijn er ook nog twee foto’s van beide kanten van de kiezen genomen met een kleiner fotoapparaat met een schijfje in de mond.
Derde bezoek was aan de mondhygiëniste die mijn tandvleesontsteking nauwkeurig aanpakte.
Mijn vorige mondhygiëniste had al gezegd toen ze me in oktober vorig jaar voor hetzelfde behandelde dat ze me graag netjes wilde "afleveren" maar het niet helemaal weg kon krijgen.
De tandarts wilde de kies vanwege die ontsteking trekken en de mondhygiëniste pleitte voor een wortelkanaalbehandeling. Trekken kon altijd nog.
Vierde bezoek was gisteren. De bewuste kies zou worden aangepakt. Toen de tandarts de wortels zag en ze de behandeling geprobeerd had zag ze dat er geen houden meer aan was.
De wortels waren zo aangetast dat de kies plus wortels eruit moesten. De kies bestond al uit 95 procent vulling.
Er werd nog wat verdoving bijgespoten en het trekken begon.
Natuurlijk knapte de kies in tig stukjes en de wortels ook.
In zo'n 20 stukken is alles eruit gehaald met assistentie van een tweede tandarts naast de assistente.
Drie personen om me heen en ik lag al een uur vanwege de wortelkanaalbehandeling.
Eindelijk kwam het verlossende woord: Klaar! Toen nog de hechtingen en ik mocht thuis wel vast paracetamol innemen tegen eventuele napijn.
Ik heb de eerste genomen zodra ik thuis was en voor het slapen gaan nog een en ik kan zeggen dat het me meegevallen is. Ik heb geen enkele napijn gehad en ook de behandeling was bijna pijnloos.
Ik ben eigenlijk heel blij dat de nieuwe tandarts meteen een foto heeft gemaakt van mijn hele kaak, anders had ik misschien nog heel lang rondgelopen met die verborgen ontsteking want ik heb er nooit last van gehad.

Ter afsluiting een gedicht dat ik schreef n.a.v. een bezoek aan de vorige tandarts.

Mijn “mooi weer tandarts”

Het is weer tijd
de tandarts te bezoeken,
of ik nog voorkeur heb
voor een bepaalde dag,
graag met dít weer
wil ik haar gaan ontmoeten
zeg ik met een brede lach.
Ze gaat zoeken
naar een gaatje,
vult mijn naam daar in.

Twee uur later
zoekt mijn tandarts,
vindt geen gaatjes,
vult niets in.

Zo, dat hebben we weer
mooi achter de rug.
‘k fiets vervuld van vreugde
de lange afstand terug.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Lof voor de huismoeder

2011-01-17T11:39:00.008+01:00

Het gebeurt nogal eens dat ik een stukje uit de krant knip omdat het me aanspreekt en ik het daarom bewaren wil. Dat was ook het geval met een artikel over de Friese journaliste en schrijfster Tiny Mulder, die het afgelopen jaar overleed.
Het opschrift trok al dadelijk mijn aandacht: "Lof voor de huismoeder" stond erboven. Dat klinkt nu niet direct eigentijds en is niet bepaald iets waar een moderne vrouwenbeweging als Passage de nadruk op legt.
Eerlijk gezegd had ik nog nooit van deze Tiny Mulder gehoord. Ze werd geboren in 1921 in Beetsterszwaag. Na een jeugd buiten Friesland ging het gezin waarin ze opgroeide in Drachten wonen, waar ze de oorlog meemaakten. Het gezin Mulder nam tijdens de oorlog een Joods meisje liefdevol op.Vooral hierom bewonderde Tiny haar moeder zeer. Zelf verdiende zij ook haar sporen in het verzet. Het begon met de distributie van bonnen en valse papieren. Later hielp Tiny mee aan het redden van Britse en Amerikaanse piloten, die in de noordelijke provincies door Duits afweergeschut waren neergehaald. Bescheiden, maar dapper was ze. Bijna 35 jaar later zou ze in het Fries een roman schrijven over haar oorlogservaringen: "Tin iis" (Gevaarlijk ijs). Het boek was onder meer een protest tegen de officiële geschiedschrijving en tegen de oorlogsromans die met name de rol van de mannen naar voren brachten. Maar volgens Tiny is er geen groep geweest die zoveel heeft bijgedragen aan het verzet als juist de Nederlandse huismoeders. Denk alleen maar aan de verzorging van al die ondergedoken mannen en vrouwen en kinderen!
Na de oorlog ging Tiny werken voor het Friesch Dagblad. Onder meer versloeg zij het proces tegen NSB leider Anton Mussert. Ze trouwde, kreeg kinderen, maar bleef toch werken en hield haar eigen naam. Naast een kinderhoekje begon ze in de krant een vrouwenhoekje. Daarin gaf ze handige huishoudelijke tips, maar ze vroeg ook aandacht voor zaken als de handelingsonbekwaamheid van de vrouw en b.v. de vrouw in het ambt. Ze voelde zich geen feministe, maar vond wel dat vrouwen niet in de schaduw van de mannen moesten blijven staan. Zo bevorderde Tiny Mulder wel degelijk een stukje bewustwording bij vrouwen aangaande hun ondergeschikte positie en leverde zij haar eigen bijdrage aan de vrouwenemancipatie. Zo eindigt dit stukje toch heel anders dan de titel deed vermoeden.

De gouden veer (Gedichtenblog 11)

2011-01-13T11:59:00.010+01:00

Op www.gedichtensite.nl wordt elke maand een thema naar voren gebracht en de auteurs van gedichtensite worden dan uitgenodigd bij dit thema een gedicht te schrijven.
Per auteur mag men uit heel Nederland, België en Vlaanderen 3 themagedichten inzenden.
Aan het eind van de maand buigt zich dan een jury over alle ingezonden themagedichten en worden er prijzen toegekend. Voor het best beoordeelde gedicht ontvangt de dichter de gouden veer.
De zilveren veer is voor het één na best beoordeelde gedicht en dan zijn er nog 10 eervolle vermeldingen die toegekend worden.
Elke maand is het weer spannend wie de gouden en zilveren veer mag ontvangen en wiens naam in het rijtje eervolle vermeldingen zal worden genoemd.
Elke onderscheiding wordt door de redactie van gedichtensite.nl bijgeschreven in het rijtje van awards van de auteur.
Dit is vooral bedoeld om de auteurs te stimuleren een zo goed mogelijk gedicht te schrijven.
De eerste keer dat ik meedeed met het schrijven van een themagedicht werd mijn ingezonden gedicht verwijderd. Mijn gedicht had geen Christelijk karakter. Het thema was herfst en ik had een gedicht over de herfst ingezonden. Op deze site mag je alleen een Christelijk themagedicht insturen.
De tweede keer dat ik meedeed was ik totaal verrast. Het thema was : Schrijf een kerstgedicht met als thema “Licht” . Ik had 3 gedichten ingestuurd en kreeg voor het gedicht “Begenadigd” de gouden veer.
Dat was in december 2008. Ik wist totaal niet wat het inhield, zo’n gouden veer. Toen ik er naar informeerde bleek het te gaan om een symbolische prijs. Gedichtensite is niet erg vermogend en kan dus geen echte gouden veren uitdelen. Het is puur de eer.
Ik vond het erg leuk, echt een stimulans om door te gaan met schrijven en elke maand doe ik mee.
Deze maand kreeg ik weer een mooi bericht.
Wederom is mij een gouden veer toegekend. Deze keer voor het gedicht “Vorstelijk bekleed”. Het thema was: "Soberheid"
Het leek me aardig deze informatie eens met u te delen.
Graag sluit ik af met het winnende gedicht.
U kunt het tevens vinden op http://cobypoelman.gedichtensite.nl

Vorstelijk bekleed

Kijk toch eens,
neem even tijd,
die boom
in al haar soberheid,
zo ongewoon,
hemelsschoon
is zij berijpt

alsof zij wijst
op Wie haar kleedt
met zoveel zuiverheid.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Wat doet de passagevrouw op oudejaarsdag en de dagen ervoor? (Gedichtenblog 10)

2010-12-31T14:30:00.006+01:00

Voor pa en ma vier art deco stoelen op de kop getikt bij de kringloop.
Alle bekleding er af gehaald, veren opnieuw bespannen met banden en jute,
geschuurd en in de was gezet, nieuwe bekleding erop geniet en op de foto’s het resultaat.
Twee van de vier zijn klaar op hun sierstripje in de rugleuning na, alle vier zittingen zijn klaar. Nu ga ik oliebollenbeslag maken. Nog een tip voor de oliebollenlucht in huis, als u tegelijk uw koffiezetapparaat met azijn vult en aanzet is de lucht in huis minimaal en uw koffiezetapparaat meteen ontkalkt.

Nog een gedicht als afsluiting van dit jaar:

Heil en zegen

Van geslacht op geslacht
werd het heil
van God verwacht,
Zijn zegen
doorgegeven.

Moge Hij u
ook nu
vervullen
met Zijn vrede.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Het geheim van oud en nieuw (Gedichtenblog 9)

2010-12-28T21:47:00.002+01:00

Wat het rolletje verhult
op nieuwjaarsdag
onthult het knijpertje
ten overstaan van
warme oliebollen.

een laag van sneeuwwit poeder
bedekt wat is geweest

vannacht begint
het Nieuwe Levensfeest!

Coby Poelman-Duisterwinkel

Stroomuitval (gedichtenblog 8)

2010-12-20T19:42:00.004+01:00

Zondagavond, 19 december 2010.
We zitten gezellig met een bord op schoot tv te kijken als opeens -floep- alles donker is.
Een zoektocht naar lucifers en kaarsen volgt in het donker. Als we naar buiten kijken om te zien of we soms de enigen zijn troost het ons dat het overal donker is.
Gelukkig hebben we een houtkacheltje die we meteen maar aansteken want je weet nooit hoe lang zo’n storing duurt en buiten is het min 8.
Ik zet een pannetje melk en een pannetje water op het gas, water alvast voor de koffie, melk voor bij de boterham. In het schemerdonker giet ik water op de koffie. Het kacheltje knettert en eigenlijk is het ook wel heel knus zo. Na twee uur is er opeens weer stroom en ik betrap me er op dat het van mij best nog even had mogen duren. Een zondagavond bij kaarslicht en de houtkachel is best heel romantisch. Dan denk ik opeens aan Maria die met Jozef in een stal was, helemaal zonder stroom en waarbij ik het volgende kerstgedicht ooit schreef:

Hemels geboortebericht

In de schaduw van het licht
ligt ergens in het stro
een moegestreden moeder
haar ogen opgelicht.
Er is geen bed op klossen,
ze heeft geen wieg, geen kruik
en geen elektrisch licht.

De man kijkt in het rond
en vindt een voerbak
voor het pasgeboren Kind.

Kijk eens door de kier
van het kapotte dak,
het is de ster
waarover men sprak,
die schijnt op het Kindergezicht
dat schittert van licht!

Met een stralend gezicht
vertrekken verwonderde herders.
Volg dan hun spoor van licht,
geef het aan iedereen door,
dit hemels geboortebericht.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

De zin van...

2010-12-15T10:06:00.004+01:00

Iedere maandag staat in onze krant een vaste rubriek met het opschrift: "de zin van". Hierin vertellen bekende en minder bekende Nederlanders welke zin of welk motto in hun leven belangrijk voor hen is. Ze leggen daarbij ook uit waarom.
Een paar van die zinnen wil ik hier doorgeven:
Zo zei historicus Maarten van Rossem dat voor hem de belangrijkste zin was het woord van Jezus: "Heb uw naaste lief als uzelf".
De schrijver David van Reybrouck noemde: "Een palmboom groeit onder druk".
Leo Fijen, de vorige presentator van het programma "Kruispunt", ontdekte tijdens één van zijn kloosterbezoeken dat in nutteloosheid een mens tot leven komt.
En de laatste keer haalde studentenpastor Anja Diesemer een regel aan uit een lied van Willem Barnard: "Gods goedheid is te groot voor het geluk alleen".

Zelf heb ik ook een zin gevonden die me zeer getroffen heeft: "Gij, Gij blijft mij altijd over, Gij blijft eindeloos mijn God". Het zijn enkele regels geschreven door Rhijnvis Feith, die leefde in de 18e eeuw! Jullie raden vast niet in welk lied deze regels voorkomen. In het oude, eerlijk gezegd achterhaalde en afgezaagde, Oudejaarslied: "Uren, dagen, maanden, jaren". En dan verrassend opeens die prachtige regels. Ze spreken me zo aan juist door de tijdloosheid ervan. God blijft dezelfde, wat mensen ook verzinnen. Er gaat ook troost van uit: wat of wie je ook verliest in je leven, God blijft je over.
Het is natuurlijk niet de bedoeling om een hele meditatie hierover te houden. Maar juist in de Decembermaand is een moment van bezinning wel op z'n plaats.

Tot slot nog één zin die ik heel mooi vind. Het is de leefregel van de jonge predikant Emma Rijks: "Ga met God". Het is een simpele wens die ik graag meegeef aan alle lezers van dit Passageblog en aan ons allemaal binnen Passage voor het nieuwe jaar.
Mooie kerstdagen en een zinvol 2011 gewenst!

Een Random Act of Culture

2010-12-09T18:13:00.000+01:00

Vandaag ontving ik van Alex Verburg - een van de schrijvers die dit jaar te gast waren op Passage's Leeskringkaravaan - een e-mail met onderstaand filmpje, omdat hij dacht dat ik dit vast prachtig zou vinden. En hij had gelijk.

Wat ik er zo bijzonder aan vind, is om te zien hoe al die consumerende mensen even hun aandacht verleggen naar het immateriële. En hoe mooi samen zingen kan zijn, weten we natuurlijk uit ervaring bij Passage. De idee van de Random Act of Culture (willekeurige daad van cultuur) spreekt me ook enorm aan.
Er zijn nog meer voorbeelden van dit soort filmjes te vinden op YouTube, mocht je interesse hebben...

Begenadigd, een kerstgedicht (gedichtenblog 7)

2010-12-06T12:02:00.002+01:00

Zie je Ruth lopen
met op haar rug
een zak vol gelezen aren,
zie je haar ogen
waarin de glans
van wat ze heeft ervaren?

Zie je Maria
die na het bezoek
van de engel begint te zingen,
zie je haar bewogen
hart, overmand door
zegeningen?

Twee begenadigde vrouwen,
vol geloofsvertrouwen
in Ruth een ontluikende liefde
voor haar gevonden losser,
in Maria het groeiende kind,
de komende Verlosser.

Zie ik mezelf
in het licht van de nacht
waarin ik vergeving vroeg?
Mijn Verlosser ziet mij,
Hij heeft het volbracht.
Zijn genade is mij genoeg.

In mijn ogen verschijnt
de glans van Ruth,
met Maria begin ik te zingen,
doordat mijn Verlosser leeft
voel ik mijn hart opspringen.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Dankzij dit blog van Passage heb ik nu ook een eigen weblog aangemaakt.
Ik wist nooit hoe ik zelf een website kon maken maar zag dat een eigen blog maken heel eenvoudig is als je de stappen volgt die blogger aangeeft. U kunt mijn weblog vinden op
http://cobypoelman.blogspot.com

Sinterklaasgedichten (gedichtenblog 6)

2010-12-03T11:16:00.006+01:00

Het is bijna Sinterklaas. Mocht u toevallig een tas van jeansstof cadeau geven dan hebt u misschien iets aan dit gedicht.

Mag ik eruit?

Ik heb het Spaans benauwd
in dit cadeaupapier
en die proppen in mijn maag
die zitten me tot hier.

Wie kwam er op dat gek idee
mij zo dik in te pakken,
ik wil eruit, ik heb genoeg van
’t schudden in die zakken.

Ik ben zo zacht en mooi,
wie wil me gaan bevrijden
en gunt me het genot
mijn charmes uit te spreiden?

Verwachtingsvol met kloppend hart
roep ik gedempt tot ziens,
als ik het niet meer overleef,
ik was een tas van jeans.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Mocht u geen tas cadeau geven dan spreekt een gedicht over het sinterklaasgevoel misschien meer aan....

Sinterklaasgevoel

Als kind geloofde je
in Sinterklaas,
nu gelooft Sinterklaas
in het kind.
Vroeger waren
Pieten de baas,
nu zijn de bazen
zwarte Piet.
Vroeger kreeg je
cadeaus van Sinterklaas,
nu koop je
Sinterklaascadeaus.
Vroeger mijmerde je
op de kade….

nu mijmer je
over vroeger.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

http://cobypoelman.blogspot.com

Verslagje van de verhalenkring (gedichtenblog 5)

2010-11-26T10:27:00.003+01:00

De verhalenkring was gezellig. We waren met acht vrouwen bij ons thuis en bespraken het verhaal Genius loci uit “Het tuinhuis” van Hella Haasse.
Op zo’n ochtend probeer je de belevingswereld van de hoofdpersoon te doorgronden.
De een heeft er meer mee dan de ander maar het brengt toch gesprekken op gang over de eigen belevingswereld. Bovendien is het aardig om je te verdiepen in wat de ander bezighoudt ook al is dat iets wat ver van je zelf af ligt. Met behulp van de discussievragen uit de map en de samenvatting van het verhaal waarin ook ruimschoots aandacht was voor de thematiek, symboliek, titelverklaring enz. ontstond een boeiende bespreking.
In maart 2011 gaan we het verhaal “Zebra” bespreken uit het boek “Het cijfer zeven” van Chaïm Potok.

Zondag is alweer de 1e advent en daarom hieronder een kaarsengedichtje voor advent, voor elke adventszondag één gedichtje bij het ontsteken van de adventskaars. Het is geschreven om door de kinderen van de nevendienst voor te dragen.

Kaarsengedichtje voor Advent

Er staan vier kaarsjes op een rij
te wachten op het feest.
Eén lichtje laat ons alvast zien
hoe mooi het is geweest.

Nu mogen er twee kaarsjes aan,
ons wachten wordt beloond.
Het wordt steeds lichter in de kerk,
het huis waarin God woont.

Vandaag branden drie kaarsjes,
drie vlammetjes van licht
vertellen van het Kind dat komt,
is dát geen mooi bericht?

Nu mag het vierde kaarsje aan.
Vier lichtjes laten horen:
nog een paar nachtjes slapen,
dan wordt het Kind geboren.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Dwalingen (gedichtenblog 4)

2010-11-17T09:58:00.005+01:00

Misschien hebt u met de leeskring het boek Dwalingen van Alex Verburg gelezen.
Bij dit boek, dat me erg aangreep, had ik een gedicht geschreven dat ik o.a. op Libelle.nl had geplaatst en ik had het naar de schrijver zelf gestuurd. Onlangs kreeg ik een aardig mailtje van hem terug waarin hij schreef dat hij van meerdere kanten was geattendeerd op het gedicht en in dezelfde mail liet hij zich lovend uit over Passage. Hij schreef me dat hij in september voor vier kringen van Passage een lezing heeft mogen houden en, ik citeer hem nu, ‘ik kan niet anders zeggen dan dat het een feest was: zulk aardig en aandachtig publiek, met zulke goede, betekenisvolle vragen ook!’
Dat is toch leuk om even aan u door te geven.
Voor wie het boek gelezen heeft, hieronder het gedicht:

Dwalingen

Wat begrijpt de mens
ten diepste van de puurheid
van de ander
wanneer het om
oprechte liefde gaat
waarbij met diep respect
de reinheid wordt bewaakt,

wie kent de wreedheid
van de pijn waarmee
de scherpe tong
meedogenloos verwondt,
het scheuren van het heilige
dat zo eerbiedig werd gemeden?

Waarom zo velen onbeschaamd
over één kam te scheren,
integerheid ten spijt?

O Heer, alleen U kent de
oorlogssporen,
U, die vernederden verhoogt,
alleen U doet de echte Vrede gloren.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven bij het gelijknamige boek van Alex Verburg.

Het geheime tijdschrift

2010-11-17T09:56:00.002+01:00

De titel maakt nieuwsgierig. Het is de titel van een boek, geschreven door de Canadese Jenna Bailey. Zij studeerde geschiedenis en had een grote belangstelling voor historische brieven. Zo ontdekte ze in Engeland brieven die door hoogopgeleide vrouwen aan elkaar geschreven werden gedurende de vorige eeuw. Zeker vóór de tweede wereldoorlog was het niet mogelijk om als getrouwde vrouw buitenshuis te werken. De gezinnen waren vaak groot, maar verder maakten deze vrouwen niet veel mee, met name als ze nogal geïsoleerd woonden en er niet veel geld te besteden was. Het begon in 1935 met de noodkreet van een vrouw die erg afgelegen woonde en zeer beperkte mogelijkheden had om zich verder te ontwikkelen. Geen radio, geen bibliotheek in de buurt, om maar wat te noemen. Een oproep in een damestijdschrift leverde veel reacties op en zo ontstond "Het geheime tijdschrift". Een twintigtal vrouwen leverde met regelmaat een bijdrage hieraan. Dat kon over van alles gaan: ervaringen in het huwelijk en gezinsleven, met de kinderen, maar ook meningen over b.v. politiek, godsdienst, kunst kwamen aan de orde. Deze brieven werden naar elkaar doorgestuurd en van commentaar voorzien. Zo ontstond een onderlinge band die bijna steeds tot een levenslange vriendschap leidde. Het tijdschrift bleef dan ook haast hun hele leven bestaan.
Al lezende krijgt de lezer via de correspondentie van deze vrouwen een aardig beeld van het leven in Engeland in de twintigste eeuw. De tragiek van de tweede wereldoorlog speelt daarin vanzelfsprekend een grote rol. Toen waren vrouwen ineens wel buitenshuis nodig, omdat zoveel mannen misten voor het gewone werk. Ook na de oorlog was er meer kans om naast het gezin een eigen leven op te bouwen. Eigenlijk volg je als lezer de vrouwen hun hele verdere leven, tot aan hun aftakeling en het verlies van dierbaren toe. Ik vond het over het algemeen flinke en dappere vrouwen, die tegenslagen goed het hoofd wisten te bieden. Zeer aanbevolen, dit boek!
Weten jullie wat zo grappig is? Ons bloggen is er een beetje mee te vergelijken. Natuurlijk, wij hebben genoeg andere mogelijkheden om ons te ontplooien. Via verenigingen, tv, kranten, boeken, noem maar op, komen wij in contact met andere mensen en kunnen we van veel zaken kennis nemen. Maar het is leuk dat wij al bloggend nu ook contact kunnen krijgen met andere Passageleden en elkaar op deze moderne manier op de hoogte kunnen houden van wat ons bezielt. Wie weet bloeit er zo hier en daar ook nog een mooie vriendschap op!

De eenzaamheid van de priemgetallen (gedichtenblog 3)

2010-11-15T10:31:00.006+01:00

Binnenkort is het weer zover, dan hebben we de verhalenkring.
Naast de leeskring van Boekentaal mondiaal hebben we bij ons ook een verhalenkring waarin we verhalen bespreken uit “Het tuinhuis” van Hella Haasse.
Via boekentaal mondiaal hebben we hiervoor een besprekingsmap besteld waarin ook discussievragen zijn opgenomen evenals voor de leeskring.
Op een ochtend in november komen we met 7 personen bij elkaar om het laatste van de vijf verhalen te bespreken. We komen één keer in het voorjaar en één keer in het najaar bijeen.
Onze verhalenkring bestaat al weer een aantal jaren. De besprekingen zijn gezellig en leerzaam. Wat de één niet begrijpt vult de ander aan, waar de één overheen leest licht de ander er uit. Na afloop van de bespreking is het verhaal gaan leven! Ik ben heel benieuwd of er meer afdelingen zijn die met deze map of met de vorige “Het andere gezicht” van Mensje van Keulen gewerkt hebben of ervaring hebben met een verhalenkring.

Voor hen die het boek “De eenzaamheid van de priemgetallen” hebben gelezen, hieronder een gedicht dat ik n.a.v. dit bijzonder mooie boek schreef.

De eenzaamheid van de priemgetallen

Onder het gaas
schuilt een ragfijn
viooltje
dat eerder krimpt
dan groeien wil

een gebroken
spiegelstukje,
dragend
zijn eigen wonden
doorsneed
de tere bloem

liefde
leek ontoereikend
voor wie zijn geschonden

gebrokenheid is
wat hen heeft
verbonden.

Coby Poelman-Duisterwinkel

Geschreven bij het gelijknamige boek van Paolo Giordano

Lichtende schaduw (gedichtenblog 2)

2010-11-13T10:20:00.004+01:00

Deze maand is de maand van de spiritualiteit.
Op de gemeenteavond van de kerk hebben we als thema het bijbellezen onder de loep genomen.

We leerden daar via de solvat-methode te gaan bijbellezen.
S stil worden om je te kunnen concentreren
O open handen, ontvankelijk opstellen
L lezen met aandacht
V vragen wat God je met dit gedeelte zou willen duidelijk maken
A antwoorden proberen te vinden op deze vraag
T toepassen wat je gelezen hebt in de praktijk

We gingen deze manier van bijbellezen oefenen en het was verrassend hoeveel stof tot denken en spreken dit gaf. Misschien een idee om dit ook eens op een afdelingsavond te proberen bij voorbeeld als een afwisseling op de meditatie.

In deze maand van de spiritualiteit, (wat mij betreft is het altijd de maand van de spiritualiteit) zag ik een prachtig vergezicht dat ik graag met u deel in onderstaand gedicht.
Hartelijke groet van Coby.

Lichtende schaduw

Ik zag een vage regenboog
over een heldere
gebogen
alsof de één de schaduw
van de ander was.

Mijn pas vertraagde,
zilverkleurig vlogen
speelse vogels
voorlangs
en onderdoor
tegen het lichtend
donkergrijs.

Ik ondervond
hoe schaduwrijke vleugels
zich spreidden over mij.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Bezield (gedichtenblog 1)

2010-11-11T12:53:00.015+01:00

Naast een blog op trouw.nl en libelle.nl lijkt het mij erg leuk om als lid van Passage ook te schrijven op het blog voor passagevrouwen.
Nadat ik de computercursus gevolgd heb via een oproep op de afdelingsavond van Passage ging er een wereld open. Vooral toen ik een abonnement op internet nam.
Ik was pas begonnen met het schrijven van gedichten en ontdekte al snel dat je via het internet allerlei mogelijkheden worden aangeboden je gaven te delen met anderen.
Helemaal enthousiast begon ik enkele gedichten op gedichtensites te plaatsen en daar kwam reactie op. Dat was het begin van een bijzondere tijd.
Om uiting te geven aan wat een dichter bezielt laat ik u in dit eerste stukje graag delen in mijn gedicht getiteld: “Bezield”. U kunt als u dat leuk vindt dit gedicht ook horen voordragen op www.audiogedichten.nl U kunt dan op de foto klikken en treft daar een rijtje gedichten aan die u aan kunt klikken. Het gedicht verschijnt dan met een (play) symbooltje. Als u daarop klikt hoort u de voordracht. Hartelijke groet van Coby.

Bezield

Levend in gedichten
opent zich
een wereld van gedachten
opmerkzaamheid
scherpt aan
heel de schepping
openbaart zich
als door kinderogen

in alledaagse dingen
schuilt iets uitzonderlijks
elk voorwerp nodigt uit

ontmoetingen herleven
belevenissen spreken
gevormd, geschaafd,
herlezen
heel je wezen
bestaat uit een gedicht

hart en ziel staan open
elke vezel is gericht
op Hem die schiep
tot schrijven riep.

Coby Poelman-Duisterwinkel.

Op de koop toe

2010-10-25T11:06:00.003+02:00

In CW (christelijk weekblad) van deze week staat een artikel over Op de koop toe, het nieuwe project van Passage en zusterorganisaties. Je kunt zelf ook een persbericht sturen naar de plaatselijke of regionale krant, radio en tv! Ga voor een voorbeeld persbericht naar www.passagevrouwen.nl en klik in het menu Op de koop toe aan. Daar vind je alle informatie inclusief persbericht.

Filmclub

2010-10-20T16:14:00.003+02:00

Gevoel voor cultuur. Dat is één van de drie belangrijkste kenmerken van Passage. We zijn een vereniging van en voor vrouwen met gevoel voor cultuur. Boeken lezen, naar een theater of museum gaan, eigen creativiteit ontwikkelen. Dit alles wordt door het landelijk bestuur gestimuleerd en mogelijk gemaakt. Sinds kort is er een nieuwe mogelijkheid bijgekomen om cultureel bezig te zijn: leden van Passageafdelingen kunnen nu ook deelnemen aan het filmproject: "Moving movies". Hierbij vormt men binnen de afdeling een groep waarin men met elkaar een aantal films bekijkt en na afloop daarover praat aan de hand van een aantal discussievragen. Net zoals bij de leesclubs, die al jarenlang bestaan, wordt het materiaal voor de filmbesprekingen verzorgd en geleverd door het landelijk bureau van Passage. Het afgelopen seizoen hebben wij in onze afdeling voor het eerst hieraan meegedaan en dat is uitstekend bevallen. In Motief heeft verschillende malen gestaan welke films er aan de orde kwamen. Ook voor de filmkeuze voor het komende seizoen kan men in dit blad terecht of anders bij het landelijk bureau.
Alle films behandelen een speciaal thema, op maatschappelijk of politiek terrein, vaak ook betreft het de gezondheid van een mens. Ik kan jullie verzekeren dat alle films veel stof tot discussie gaven en dat alle avonden boeiend waren, hoe verschillend ook. Soms leidde de bespreking tot heel persoonlijke, waardevolle verhalen en als groep krijg je beslist een band met elkaar. Ook het komende seizoen gaat er weer zo'n filmclub van start en misschien wel twee.
Wat fijn wanneer er binnen je afdeling iemand is, die dit zomaar even van de grond krijgt. Wij hadden dat geluk. Sommige mensen hoor je niet zo veel, maar ze doen des te meer. Ze zijn goud waard voor een vereniging!
Zo'n filmclub kan ik iedereen aanraden. Het verruimt je blik en soms krijg je een andere kijk op bepaalde zaken door er met elkaar over te praten.
Hebben jullie ook ervaring met een filmclub binnen je afdeling? Laat eens een berichtje achter!

Het dertigersdilemma

2010-10-05T11:24:00.003+02:00

'Geluksprofessor' Ruut Veenhoven en de auteur van 'Het dertigersdilemma' Nienke Wijnants treden samen op tijdens een debatavond in de Jacobikerk in Utrecht (St. Jacobsstraat 171) op 12 oktober. De avond begint om 20.00 uur en is gratis toegankelijk. De leiding is in handen van journaliste Marieke van Willigen. Het belooft een interessant debat te worden over een thema waar veel vrouwen mee te maken hebben en/of een mening over hebben. Meer informatie is te vinden op http://www.jacobikerk.nl/

Laaggeletterdheid

2010-09-09T08:49:00.002+02:00

Deze week is er veel aandacht voor laaggeletterdheid. In Trouw en in de Volkskrant stonden sommige artikelen twee keer afgedrukt. Eentje in 'gewone' taal van de krant en eentje in makkelijk te lezen taal. Op die manier zie je hoe moeilijk het is om makkelijk te schrijven. En hoe moeilijk het dus is voor laaggeletterde mensen om de krant te lezen. Of Motief. Of een brief van het landelijk bureau. Of de nieuwsbrief van de afdeling. Of...
In zijn column in de Volkskrant schreef Ronald Giphart een prachtige brief aan Nel, een laaggeletterde vrouw. Via deze link http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/6576/Lieve_Nel kun je de brief lezen.

Gastvrouw in de kerk

2010-08-25T09:37:00.004+02:00

Het is nog steeds zomertijd. Dan staat alles een beetje stil. In dit blog wil ik iets vertellen over een stukje vrijwilligerswerk waarmee ik me juist gedurende de zomermaanden bezig houd. Ik ben namelijk gastvrouw in onze eeuwenoude kerk op de Brink. Natuurlijk doe ik dat niet alleen, maar samen met een hele groep vrijwilligers. Het is heel leuk werk. Wij ontvangen in de zomermaanden op de woensdag- en zaterdagmiddagen vooral veel toeristen uit het hele land, die in de buurt vakantie vieren. Je krijgt soms interessante gesprekken. Vaak zijn het fietsers die hun tochtje even onderbreken wanneer ze zien dat de kerk op dat moment geopend is. Maar ook mensen uit ons eigen dorp,die nooit eerder de kerk van binnen zagen, komen even binnenlopen. Ze stellen het op prijs dat de kerk, waar ze zo vaak langs kwamen, nu eindelijk eens open is. Soms, wanneer het regent dat het giet, komt er ook wel eens iemand zo maar om even te schuilen. En ook dat vind ik een mooie gedachte: de kerk als schuilplaats!
We zijn best trots op onze kerk, die al zo'n lange geschiedenis heeft. Ik denk dat we ook zeer zuinig moeten zijn op dergelijke monumenten en ze in ere moeten houden. Zelf vind ik het fijn dat er nog steeds kerkdiensten worden gehouden in deze kerk. Gewoon het feit dat hier al zoveel eeuwen lang mensen hebben gezongen en gebeden, dat er is getrouwd en gerouwd, doet me veel.
Bezoekers mogen natuurlijk zelf rondkijken, maar we leiden hen ook graag rond. Dan wijs je hen op het bakstenen tongewelf, dat bijna nergens in Nederland te vinden is. Je vertelt over de doopvont uit de vroege middeleeuwen. Over het sacramentshuisje in het koor en over het wasbekken, uit de tijd dat de kerk nog rooms-katholiek was.
Het is natuurlijk niet de bedoeling om in dit blog een hele rondleiding door de kerk te verzorgen. Maar één ding wil ik beslist nog noemen: ons Hinszorgel. De orgelbouwer Hinsz (1704-1785) bouwde veel orgels in Noord-Duitsland en in Noord-Nederland. Ons orgel werd geschonken door een mevrouw Hoppinck en daar mogen wij haar nog altijd dankbaar voor zijn. Het is versierd met de wapens van haar ouders, zoals het testament voorschreef, en de namen van haar broer en van haarzelf staan op het opschrift vermeld. Ja, voor wat hoort wat, niet waar? Het orgel is onlangs opnieuw in gebruik genomen na een jarenlange restauratie en wordt ook tijdens de open middagen bespeeld, hetgeen door de bezoekers zeer op prijs wordt gesteld.
Een enkele keer komt iemand alleen maar rustig op een stoel zitten en naar het orgel luisteren. Zo iemand moet je niet storen. Wat zou het fijn zijn wanneer de kerk regelmatig open zou kunnen zijn om er zomaar even binnen te kunnen lopen. Maar helaas, dat kan niet meer in deze tijd....
Aardig vind ik het wanneer er kinderen bij een rondleiding aanwezig zijn. Je vertelt dan toch op een andere manier en kinderen zijn vaak echt geïnteresseerd. Ik vraag ze altijd om op zoek te gaan naar dierfiguren in de kerk. Dat vinden ze leuk.
Het gebeurt ook wel dat er grotere groepen moeten worden rondgeleid. Gelukkig vind ik dat ook geen punt. Dan merk ik dat ik hierbij nog steeds veel plezier heb van mijn ervaring als voorzitter van Passage. Daar heb ik geleerd voor een grotere groep te staan en te spreken. Dat brengt mij op de volgende vraag: hebben jullie ook op de één of andere manier voordeel gehad van de ervaring die je binnen Passage hebt opgedaan? Misschien ook in je (vrijwilligers)werk of in een andere situatie? Wil je daar dan eens iets over vertellen? Ik ben benieuwd!

Motief en Trouw

2010-08-24T10:01:00.003+02:00

Vandaag staat Motief in het tijdschriftenoverzicht van dagblad Trouw. Dat gebeurt ons niet vaak. Het is goed dat Passage ook op die manier eens in het nieuws is.

Titel nieuw project

2010-07-06T08:10:00.004+02:00

Vier vrouwen reageerden op de oproep om mee te denken over de titel voor een nieuw project. Inmiddels is de keuze gemaakt. Over de suggestie die Jenneke deed was iedereen zo enthousiast dat die het geworden is. Dus Nelly, Maria, Lijda en Jenneke dank voor jullie reacties. Jullie weten nu hoe je aan leuke suggesties en mooie ideeën kan komen: plaats een vraag op het blog!! Jenneke, we zullen de komende jaren heel vaak aan je denken. En de nieuwe titel is.... 'Op de koop toe'.

Leeskringkaravaan met Alex Verburg, Pia de Jong en Ariëlla Kornmehl

2010-06-23T16:10:00.001+02:00

Met de Leeskringkaravaan gaat het leeskringseizoen van Boekentaal Mondiaal pas goed van start. Op 9 literaire dagen door het hele land kunt u andere (leeskring)lezers ontmoeten. Het programma, dat dit jaar weer om half 11 begint, bestaat uit een literaire ochtendlezing over ‘De lust tot lezen’, door spreekster Marlene Lunter.
‘s Middags kunt u kennis maken met een van de auteurs Ariëlla Kornmehl (op 2 en 16 september), Alex Verburg (op 7, 23, 28 en 30 september) of Pia de Jong (op 9 en 25 september en 28 oktober), die alledrie in de mappen van Boekentaal Mondiaal zijn opgenomen met hun nieuwste boek. Zij zullen ook vragen uit de zaal beantwoorden en hun boeken signeren.
Dat dag duurt van 10.30 – 15.15 uur en kost voor Passage-leden € 12,- (voor niet-leden € 15,-). Dit bedrag is inclusief koffie, thee en soep.

Hieronder volgen de data, de plaatsen en de personen bij wie u zich kunt opgeven:

• 2 september, Nijkerk, Goede Herderkerk, Alexanderplein 14. Opgave: Anneke Schoemaker, T (033) 455 74 42, E schoemaker@eaemail.nl
• 7 september, Nijkerk, Goede Herderkerk, Alexanderplein 14. Opgave: Koos Klunder, T (0315) 65 31 68, E koosklunder@hetnet.nl
• 9 september, Arnhem, Kerkelijk Kultureel Centrum, locatie: Het Dorp, Jachthoornlaan 1a. Opgave: Koos Klunder, T (0315) 65 31 68, E koosklunder@hetnet.nl
• 16 september, Haren, Kerkboerderij, Oude Middelhorst 24. Opgave: Rikste Lantinga, T (0599) 61 44 41, E a.lantinga@hetnet.nl
• 23 september, Leeuwarden, Kurioskerk, Julianalaan 38. Opgave: Dicky van Zinderen, T (0566) 65 14 97, E vanzind0@xs4all.nl
• 25 september, Dordrecht, Pauluskerk, Nassauweg 1. Opgave: Jobi Pluimgraaff, T (071) 40 24 553, E pluim050@planet.nl
• 28 september, Wierden, Gereformeerde Kerk, Spoorstraat 5. Opgave: Anneke Diepeveen-van Zuijlen, T (0523) 25 16 93, E ahdiepeveen@home.nl
• 30 september, Purmerend, Taborkerk, Maasstraat 2. Opgave: Ada de Graaf-Splinter, T (0227) 60 12 38, E degraaf@hi.nl
• 28 oktober, Goes, Oosterkerk, Bergweg 88. Opgave: Corrie Roelse, T (0118) 59 27 24, E zroelse@zeelandnet.nl

Tabaksindustrie richt zich op vrouw

2010-06-11T11:28:00.003+02:00

Hoera, het is gelukt! Na het zetten van de nodige stappen mag ik mij blogger noemen van deze Passagevrouwenblog. Nu is de volgende stap het schrijven van mijn eerste blog. Wie ik ben? Mijn voornaam is Jenneke, ik ben bijna 69 jaar oud en woon met mijn echtgenoot ergens in het mooie Drente. We hebben drie kinderen, die alle drie weer een gezin hebben. Ook hebben we nu zes kleinkinderen. Daar genieten we zeer van! Al heel lang ben ik lid van Passage. Nog niet zo lang geleden was ik voorzitter van onze afdeling. Eerlijk gezegd heb ik nog weinig idee over wat het meewerken aan zo'n blog gaat inhouden. Dus ik begin maar gewoon met een stukje over iets dat ik onlangs las in mijn lijfblad Trouw. De kop van het artikel luidde: Tabaksindustrie richt zich op vrouw. Maandag 31 mei j.l. was het Wereld Niet Roken Dag, deze keer gewijd aan vrouwen en roken. Het aantal rokende vrouwen stijgt wereldwijd zeer snel. In Nederland rookt op dit moment 26% van de vrouwen en 30% van de mannen. Uitgekiende marketingcampagnes van de sigarettenfabrikanten, speciaal gericht op vrouwen, gingen hier aan vooraf. Zo kregen de zgn. "Light"- sigaretten een bewust vrouwelijk profiel. Maar ook deze sigaretten zijn, zoals intussen genoeg bekend, een serieuze bedreiging van de volksgezondheid. Japan Tobacco introduceerde onlangs een sierlijke, dunne vrouwensigaret, met roze opdruk, Glamm genaamd. Het is een klein, wit pakje met een roze orchidee. Echt vrouwelijk en aantrekkelijk. Jonge vrouwen worden verder door de fabrikanten gelokt om te gaan roken door het toevoegen van geur- en smaakstoffen aan de sigaret. Dit voor een frissere, schonere rookervaring. Aan deze agressieve manier van reclame maken zit echt een luchtje! Hier gaan de zaken beslist voor het meisje. Het lijkt me typisch iets voor een vrouwenorganisatie om hiertegen bij de overheid te protesteren. Wat vinden jullie, mede bloggers, wij hoeven als vrouwen toch niet ten prooi te vallen aan de verleidingen van de tabaksindustrie? Hier hebben wij toch tabak van? Jenneke

Dag van de persvrijheid

2010-05-03T11:56:00.003+02:00

Vandaag, 3 mei, is het Dag van de Persvrijheid. Deze dag is een initiatief van de VN en wordt uiteraard ook hartelijk ondersteund door Passage. Via de website www.persvrijheid.nl kun je meer lezen en tevens in actie komen voor de journalist Eynulla Fatullayev in Azerbeidzjan. Nederlandse journalisten, o.a. Tijs van den Brink van de EO, zijn vandaag te horen op radio en tv over collega's in landen zonder of met weinig persvrijheid.

2010-04-21T16:22:00.002+02:00

Ik verbaas mij over de nieuwe slogan van een bekende hamburgerketen! Grappig, dom of... Wat vinden jullie?

Stop Kinderarbeid

2010-04-09T10:51:00.002+02:00

Op 10 en 11 mei vindt een wereldwijde conferentie over kinderarbeid plaats in Den Haag. De aandacht zal vooral gericht zijn op de ergste vormen van kinderarbeid. De campagne 'Stop Kinderarbeid - School, de beste werkplaats' vindt dit niet ambitieus genoeg. Vele landen hebben immers al verdragen getekend waarmee ze hebben beloofd kinderarbeid uit te bannen. Daar moeten die landen dan ook aan gehouden worden. Met voldoende politieke bereidheid een een gezamenlijke aanpak van alle betrokkenen is het goed mogelijk om alle kinderen uit het werk te halen en (terug) naar school te laten gaan. Met Millenniumdoel 2 hebben wereldleiders kinderen beloofd dat ze vanaf 2015 allemaal naar school kunnen. Om dat doel te halen, is meer nodig dan alleen de ergste vormen van kinderarbeid bestrijden. Daarom is er een petitie gestart in alle Europese landen. Op 10 mei zal de petitie samen met de digitale handtekeningen van de ondertekenaars worden aangeboden aan de conferentiegangers. In het programma is al ruimte gemaakt hiervoor. Ga naar www.stopchildlabour.eu/petitie/ om ook te tekenen. Ik heb inmiddels ook namens Passage mijn handtekening gezet. Je kan als privé persoon tekenen, maar namens Passage, christian community women's movement kan ook!

Hebbes!-winnaars van Anne Westerduin's 'Ongeluk'

2010-03-31T12:52:00.001+02:00

De Hebbes!-winnaars van het boekje Ongeluk van Anne Westerduin zijn bekend!

de winnaars zijn:

Jannie de Jongh

en

Diny

Nemen jullie even contact met ons op via passagevrouwen[at]info[punt]nl om ons je postadres door te geven, Jannie en Diny? Dan sturen we jullie het boekje zo snel mogelijk toe.

Voor iedereen die dit keer niet in de prijzen viel: Hou ons weblog goed in de gaten want binnenkort zal er een nieuw kadootje in de rubriek 'Hebbes!' te winnen zijn.

Wereldwaterdag

2010-03-22T08:00:00.002+01:00

Vandaag, 22 maart, is het Wereldwaterdag. Een gemiddelde Nederlander gebruikt 127 liter water per dag. Tel je daar het water bij op dat nodig is om de producten te maken die we verder nog dagelijks ge- en verbruiken dan komen we aan 6000 liter gemiddeld per dag. Wat een enorme hoeveelheid... Terwijl er zoveel 'waterarmoede' is in de wereld. Om voor die schaarste aan water en sanitatie aandacht te vragen is er donderdag 25 maart een inspirerende bijeenkomst bij Wereld Waternet in Amsterdam. Tijdens deze dag zal ook de Nederlandse bijdrage aan de Langste Toiletrij ter Wereld worden gevormd. Deze lange rij vraag aandacht voor de 2,5 miljard mensen die wereldwijd wachten op een toilet. Aanmelden kan nog via www.wereld-water-dag.nl Of teken de petitie op www.endwaterpoverty.org

Nieuw project

2010-03-19T11:44:00.002+01:00

Met een werkgroep uit de vier vrouwenorganisaties die het project Samen-Wonen 'doen' (NBvP, NVVH, ZijActief en Passage) ben ik aan het nadenken over een nieuw project. We gaan dat project een nationaal en een internationaal tintje geven. Want je kunt er niet meer om heen dat vrijwel alle maatschappelijke vragen ook internationale vragen zijn. De besturen hebben afgesproken dat het 'iets' wordt rondom milenniumdoel 8 (eerlijker handelssystemen). Als werkgroep zijn we op zoek naar een goede titel voor dat project. Een titel die aanspreekt, die het onderwerp dichtbij brengt, die duidelijk maakt dat het onderwerp niet alleen iets is voor regeringen of instanties 'ver weg', maar voor iedereen. De werkgroep denkt nu aan zoiets als 'de wereld achter mijn kassabon'. Want op een kassabon staat op wat je in welke winkel voor hoeveel geld hebt gekocht. Maar weet je ook hoe en waar zo'n product (gezichtscrême, eten of drinken, kleding, zitmeubel of...) gemaakt is met welke mileuschade en onder welke omstandigheden? Wie verdient er wat aan? En is het product goed voor mens en dier? Welke belangen spelen er allemaal achter dit product bij de producenten ervan? Kortom, er zijn veel vragen te stellen bij je kassabonnen. Is er iemand met een mening over deze projecttitel? Iemand met een beter idee? Reageer!

De Leesclub

2010-03-14T20:22:00.002+01:00

Gelukkig, toch een paar reacties op mijn eerste blog. Ik had geen storm verwacht maar dit was wel erg luw. We zullen maar denken: alle begin is moeilijk!
Zoals beloofd zou ik iets vertellen over onze leeskring. Renate Dorrestein heeft er zelfs een boek over geschreven. Over grijze mutsen rond de theepot. Ik heb het boek nog niet gelezen, maar hoor om me heen steeds meer aanbevelingen. Dus is het wellicht een aanrader voor de vakantiekoffer straks. Dat beeld van een leeskring zie je ook in krantenartikelen en weekbladen, een wat badinerend oordeel over het enorme percentage vrouwen van middelbare leeftijd die zich met elkaar over boeken buigen. Ik word daar altijd erg kriegelig van en denk: mag het alsjeblieft? Wij, vrouwen die van lezen houden, de streekromans te boven zijn en die zich willen ontwikkelen door zich te verdiepen in literatuur rond een thema dat hun leven raakt? Onze kring is in elk geval blij met deze erfenis van het afdelingsgebeuren. Passage blijft op deze manier bij ons. We hebben een hecht groepje van zes. Jaren geleden zijn we met 10 begonnen, maar verhuizing en overlijden hebben helaas ook in onze leeskring verlies opgeleverd. Maar niet getreurd, deze maand komt een vrouw van 'buiten' meedoen. Zij is enthousiast geworden door mijn verhalen en wilde graag eens komen kijken. We lezen deze keer De Logeerkamer van Helen Garner. Ik heb het net uit en ik ben erg benieuwd wat iedereen daarvan denkt. Mijn methode is: eerst het boek lezen en dan pas de map erbij voor de thematiek en achtergrondinformatie. Voor een nieuwkomer is De Logeerkamer misschien een heftig begin. Onze ervaring is dat boeken waarover je niet enthousiast bent vaak de boeiendste besprekingen opleveren. Wat hebben we elkaar al veel verhalen verteld, over vroeger, maar ook over nu. Enfin, op 8 april scharen wij ons weer gezellig om de theepot en trekken ons van een waardeoordeel niets aan. Zo eigenwijs zijn we wel geworden, een typisch Passage-trekje?

Hebbes! Weggeefexemplaar van 'Ongeluk'

2010-03-02T12:26:00.000+01:00

In onze rubriek 'Hebbes!' geven we kadootjes weg!
Het enige wat u hoeft te doen, is een reactie achter te laten op dit bericht (onderaan) met uw naam en e-mailadres, om mee te dingen naar onderstaand kadootje. Als u zich bovendien aanmeldt voor de digitale nieuwsbrief van onze website passagevrouwen.nl, doet u twee keer mee in de verloting (ga daarvoor naar onze website >>>). Uiteraard geldt dit ook als u in uw reactie laat weten dat u al abonnee bent.

De verloting vindt dit keer plaats op 29 maart 2010, alle reacties die voor 28 maart 23.59 uur zijn binnen gekomen, dingen mee. LET OP: Alleen als u een naam en/of e-mailadres achterlaat, dingt u mee! We moeten de winnaar namelijk kunnen herkennen als deze zich bij ons meldt (en 'Anoniem' kan iedereen zijn).

Veel succes!

We hebben twee exemplaren te verloten van het boek dat dit keer te winnen valt:

Ongeluk; omgaan met tegenslag – Anne Westerduin

In Ongeluk laat Anne zien dat je de moeilijke dingen van het leven niet weg hoeft te poetsen: ze zijn er nu eenmaal. Vaak leren ze je echter ook weer dingen over jezelf en de wereld om je heen, die je achteraf niet had willen missen. Elk hoofdstuk bestaat uit een persoonlijk dagboekfragment van Anne, en daarnaast biedt ze de lezer coaching in diens tegenslag.

Ongeluk is het eerste deel van een inspirerende serie over alles wat christenvrouwen bezighoudt.

Eerste blog die werd geschreven . . .

2010-02-15T14:05:00.004+01:00

Hier is dan mijn eerste bericht als blogger bij Passagevrouwen. En dat allemaal naar aanleiding van een regeltje in Motief! Dit blad heeft veel voor mij betekend. De zes redactiejaren hebben mijn schrijftalent geactiveerd en talloze interessante ontmoetingen laten beleven. De rubriek 'mijn motief' gaf mij voor elk nummer de mogelijkheid een vrouw te bevragen over haar passie. Ik heb bij Joke Verweerd aan de keukentafel gezeten, de eendjes verzameling van Nel Kars bekeken en met Klaasje Eisses in het restaurant van de Tweede Kamer geluncht. En dit is nog maar een fractie van de vrouwen die ik, dankzij Motief, heb mogen spreken. Ook de redactievergaderingen, met enthousiaste betrokken vrouwen waren plezierig en leerzaam. Tijdens een van die bijeenkomsten is de naam Motief geboren! U begrijpt dat ik met voldoening aan deze tijd terug denk. Als oud-redactie proberen we elk jaar gezamenlijk een cultureel dagje uit te realiseren. Een dag om met recht naar uit te kijken, veel bijpraten en herinneringen ophalen. Het verwondert ons elke keer dat we meteen de klik weer te pakken hebben en gewoon verder gaan waar we gebleven zijn. Zou dat het 'Passage-gevoel' zijn? Al heb ik geen plaatselijke afdeling meer, de link met Passage blijft. Onder andere door Motief en onze leeskring. Maar daarover meer in een volgende blog!

Hebbes!-winnaar van 50 persoonlijke rituelen

2010-02-15T13:39:00.003+01:00

De Hebbes!-winnaar van het boekje 50 persoonlijke rituelen van Anselm Grün is bekend!

de winnaar is:

Anneke van Strien

Neem je even contact met ons op via passagevrouwen[at]info[punt]nl om ons je postadres door te geven, Anneke? Dan sturen we je het boekje zo snel mogelijk toe.

Voor iedereen die dit keer niet in de prijzen viel: Hou ons weblog goed in de gaten want binnenkort zal er een nieuw kadootje in de rubriek 'Hebbes!' te winnen zijn.

Hebbes! Weggeefexemplaar van '50 persoonlijke rituelen'

2010-02-01T10:49:00.003+01:00

In onze rubriek 'Hebbes!' geven we kadootjes weg!
Het enige wat u hoeft te doen, is een reactie achter te laten op dit bericht (zie onderaan) met uw naam en e-mailadres, om mee te dingen naar onderstaand kadootje. Als u zich bovendien aanmeldt voor de digitale nieuwsbrief van onze website passagevrouwen.nl, doet u twee keer mee in de verloting (ga daarvoor naar onze website >>>). Uiteraard geldt dit ook als u in uw reactie laat weten dat u al abonnee bent.

De verloting vindt dit keer plaats op 15 februari 2010, alle reacties die voor 14 februari 23.59 uur zijn binnen gekomen, dingen mee. LET OP: ALLEEN ALS U UW NAAM EN E-MAILADRES ACHTERLAAT IN DE REACTIE DINGT U MEE! We moeten de winnaar namelijk kunnen benaderen nadat zij uitgeloot is.

Veel succes!

Het boek dat dit keer te winnen valt is:

50 Persoonlijke rituelen, ankers voor de ziel - Anselm Grün
Rituelen geven het leven structuur. Rituelen geven het leven diepgang en kleur. Ze stellen je in staat zelf te leven in plaats van te worden geleefd. Ze verdiepen onderlinge relaties. Maar bovenal maken rituelen je duidelijk dat je je leven ten overstaan van God en met God leeft. Dat Gods zegen je vergezelt en dat Gods heilzame en liefdevolle nabijheid je altijd en overal omringt. Met de vijftig rituelen die Grün in dit boek beschrijft wil hij je inspireren eigen en heel persoonlijke rituelen te ontwikkelen. Rituelen die je ruimte verschaffen om te midden van dagelijkse verplichtingen en stresssituaties op adem te komen en te genieten van de vrije tijd voor jezelf.

Muizen op het landelijk bureau

2010-01-29T15:31:00.002+01:00

De projectgroep Communicatie heeft gisteren een actieve, informatieve dag gehad.
De vrouwen hadden hun laptop meegenomen en waren benieuwd wat er op deze dag zou
gebeuren.
Er werden diverse soorten muizen uitgestald, met een USBaansluiting en draadloos.
Allerlei tips werden uitgewisseld en onderling was er een leuke sfeer.
Er kwam zelfs een snelle bruine vos voorbij (the quick brown fox).
De deelnemende vrouwen weten wel wat ik bedoel.

Pecha Kucha

2010-01-28T11:42:00.003+01:00

Pecha Kucha is een methode voor power point presentaties. De methode dwingt je om dingen kort en krachtig te verwoorden. Want je moet aan de hand van 20 dia's, die je allemaal precies 20 seconden laat zien, vertellen over je onderwerp. In totaal heb je dus 20 x 20 seconden = 6 minuten en 40 seconden voor je presentatie. Passage heeft de vraag gekregen of wij een Pecha Kucha presentatie willen maken ten behoeve van leden van verkiezingscommissie van politieke partijen. Op 4 maart a.s. tijdens het voorjaarsdebat van het Christelijk Sociaal Congres kunnen we deze presentatie houden in aanwezigheid van verkiezingscommissies en Tweede Kamerleden van verschillende politieke partijen. Natuurlijk moet de Pecha Kucha presentatie (toekomst)visies bevatten op onderwerpen waar wij mee bezig zijn en die wij ook in het kader van de verkiezingen in mei 2011 willen bekend maken aan politici. De uitnodiging is nu pas binnen gekomen. Daarom hebben wij laten weten dat wij er waarschijnlijk geen gehoor aan geven. Als er iemand in het land is die dit een uitdaging vindt...laat het weten! Meer weten over Pecha Kucha? Kijk even op Wikipedia.

Petitie borstkankeronderzoek

2010-01-28T11:27:00.003+01:00

Borstkanker wordt steeds vaker vastgesteld bij vrouwen onder de 50. Het bevolkingsonderzoek naar borstkanker begint echter pas bij vrouwen die 50 jaar zijn geworden. Daarom wordt er nu actie gevoerd om de leeftijd voor onderzoek naar borstkanker, net als dat naar baarmoederhalskanker, te laten beginnen bij vrouwen van 30 jaar. Als je mee wilt doen emt deze actie kun je de petitie ondertekenen op http://petities.nl/petitie/borstkankeronderzoek-vervroegen

Hebbes!-winnaar van Bid elke dag

2010-01-26T10:09:00.004+01:00

De Hebbes!-winnaar van het boekje Bid elk dag van Marie Hüsing is bekend!

*tromgeroffel*

de winnaar is:

Lijda Luiten

Neem je even contact met ons op via passagevrouwen[at]info[punt]nl om ons je adres door te geven, Lijda? We hebben namelijk je e-mailadres niet.

Voor iedereen die dit keer niet in de prijzen viel: Hou ons weblog deze week goed in de gaten want later in de week zal er een nieuw kadootje in de rubriek 'Hebbes!' te winnen zijn.

Quilten

2010-01-21T11:48:00.003+01:00

gisteravond was er weer een Passage-avond in Slikkerveer,
we mochten genieten van prachtige dia's over quilten, eerst vertelde mw. Hoogendoorn uit Kedichem ons over de Leefwijze van de Amish,
De Amish hechten zeer aan hun doperse geloof waarin ook een radicaal pacifisme is besloten, alsmede eenvoudig leven, een hecht gezinsleven en loyaliteit aan de geloofsgemeenschap. Men plaatst zich bewust buiten de moderne wereld. De Amish leven in agrarische gemeenschappen, nog grotendeels zoals men in de eerste helft van de 19e eeuw leefde, zonder veel moderne voorzieningen en met gebruikmaking van traditionele landbouwmethoden en ambachtswerk. Men draagt nog de eenvoudige plattelandskledij uit die tijd.
de vrouwen maken ook prachtige quilten en geven die bijv. als sprei of als deken aan kinderen uit hun geloofsgemeenschap wanneer zij trouwen of als er en baby komt.
mw. Hoogendoorn maakt quilts over thema's uit de Bijbel, prachtig! Kortom we hebben een geweldige avond beleeft.

Haïti

2010-01-21T09:27:00.002+01:00

Veel leden vragen of Passage iets kan of moet doen voor Haïti. Vandaag is de grote inzamelingsactie, dus daar kan iedereen aan meedoen. Maar Passage heeft vanuit het verleden een band met 'Hart voor Haïti', zie www.hartvoorhaiti.nl Als je op deze website kijkt bij 'het werk' en dan bij 'vormingscentrum' dan zie je welke band wij met deze stichting in het verleden hebben gehad. Misschien is het een idee om deze stichting op een of andere manier - een kaart of een mail - te laten weten dat je met hen meeleeft.

Stage bij Passage

2010-01-20T14:36:00.003+01:00

Hallo!

Ik ben Joëlle, 20 jaar oud en ik loop stage bij Passage. Ik studeer HBO Social Management aan de HU in Amersfoort. Dit is een opleiding die vooral bezig is met actief burgerschap en maatschappelijke 'problemen'. Via mijn moeder ben ik hier bij Passage terechtgekomen. Eerst had ik nogal veel twijfels of ik hier wel stage wilde lopen. Die twijfels waren onterecht, het is super leuk om hier stage te lopen. Ik heb al ontzettend veel inspirerende vrouwen ontmoet en al heel veel geleerd. Ik zal hier blijven bloggen over mijn ervaringen tijdens mijn stage. U zult me hier dus vaker tegenkomen!

Groet,
Joëlle

Bericht over Trans World Radio

2010-01-18T09:48:00.003+01:00

Op het landelijk bureau ontvingen we vandaag onderstaande e-mail met een tip die we hier graag met jullie willen delen:

Beste dames,
Via mijn dochter Suzanne die werk doet voor Metterdaad werd ik geattendeerd op Trans World Radio, deze organisatie verspreidt bijbelnieuws over de héle wereld via de radio.
Zij hebben heel veel te vertellen over hun werk. De kosten zijn (volgens mijn dochter) een gift voor de organisatie en reiskosten.
Is dit iets om door te geven aan onze andere leden?
Informatie over deze organisatie staat op het internet www.transworldradio.nl

Een hartelijke groet,
Cobi

nieuw hier

2010-01-12T14:26:00.001+01:00

Hallo, ik ben nieuw hier en nog wat onwennig. Druk doende voor de jaarvergadering die maandagavond is, met cabaret. Zal vast wel leuk worden. gr. Minke

Hebbes! Ding mee naar een weggeefexemplaar van Bid elke dag; 365 gebeden voor het hele jaar

2010-01-06T14:29:00.004+01:00

Het dagelijks gebed hoort bij het leven van een christen zoals de ademhaling hoort bij het lichaam. Het gebeurt echter dat we geen woorden weten of dat woorden tekortschieten. Op die momenten kunnen woorden van anderen ons helpen en zelfs tot zegen zijn.
Rie Karsemeijer stelde uit het nagelaten werk van de bekende Duitse diacones Marie Hüsing een bundel van 365 gebeden samen. Ook voorzag ze ieder gebed van een verwijzing naar een passende bijbeltekst. Bij de rangschikking is rekening gehouden met het kerkelijk jaar. Voor een aantal kerkelijke hoogtijdagen zijn aparte gebeden opgenomen.

Gelukkig Nieuw Jaar & Winnaar eerste Hebbes!-boekje

2010-01-04T11:22:00.005+01:00

Om te beginnen wens ik iedereen een heel

Gelukkig Nieuw Jaar!!

Bovendien heb ik de eer om de eerste Hebbes!-winnaar van het jaar aan te kondigen. Ze is de gelukkige winnaar van het boekje Elkaars mens van Hans Bouma!

*tromgeroffel*

de winnaar is:

Cocky

Neem je even contact met ons op via passagevrouwen[at]info[punt]nl om ons je adres door te geven, Cocky? We hebben namelijk je e-mailadres niet.

Voor iedereen die dit keer niet in de prijzen viel: Hou ons weblog deze week goed in de gaten want later in de week zal er een nieuw kadootje in de rubriek 'Hebbes!' te winnen zijn. Denk wel aan het vermelden van je naam en e-mailadres als je weer mee wilt dingen...

Hoi Ien, doe jij nog niet aan Twitteren,

2010-01-03T19:15:00.008+01:00

mailde Ineke Ludikhuize me in augustus.

(F)Oei, eh, nee, nog niet, tja, wat kan ik er mee, wat móet ik er mee én heb ook geen idee hoe dat moet, ik heb natuurlijk wel een Hyves pagina, maar Twitterrrrr..., stamelde ik in mezelf met het schaamrood op d'n kaken achter m'n pc.

Snel maar eens kijken bij google en ik tikte: Twitter en gebruiksaanwijzing in. Hopla: er vliegt van alles over het scherm.
Hm, eens even kijken bij onze directeur wat zij zoal Twittert.
Hé, dát is leuk!

Ook even bij Twitterende collega's in de politiek gekeken. Nou ja zeg, dat is andere koek dan die ellelange verhalen in raadsvergaderingen; via Twitter kunnen zelfs politieke dieren met 140 tekens zeggen wat ze vinden!
140 tekens?
Yep, na 140 letters, punten en komma's schiet de boel op rood en kun je je bericht niet meer verzenden!
Ideaal, het blijft dus lekker kort.

Ik zag het helemaal zitten, maakte snel een account aan, 's middags was ik Twitteraar en nu Twitter ik er lustig op los.

Maar, mag dat wel van onze koningin? Die liet ons met kerst toch duidelijk weten niet te houden van die korte berichtjes, geSMS en andere contacten op de digitale snelweg? We moesten échte contacten gaan onderhouden.

Weet je, ik hoop dat Beatrix snel wordt uitgenodigd bij verzorgingshuizen waar een computerhoek is ingericht.
Daar kan ze zien dat er in een eenzame wereld, deuren kunnen open gaan. Dat ouderen via het beeldscherm (weer) contact hebben met kinderen en kleinkinderen.
Écht contact.
Ik hoop ook dat ze eens op werkbezoek gaat bij mensen die door omstandigheden de deur niet meer uit kunnen. Ik hoop dat ze ziet dat je via het beeldscherm de buitenwereld naar binnen kunt halen en contact kunt maken; écht contact.

Contact is ook heel belangrijk bij Passage. Natuurlijk is elkaar spreken op bijvoorbeeld een afdelingsavond ontzettend belangrijk!
Maar vergeet ook de email niet. Even een mailtje met de vraag 'hoe gaat het met jou of: ik denk aan je' doet wonderen.

En denk alsjeblieft niet; onze leden zijn hiervoor te oud, want dan doe je ze te kort!
In onze afdeling Oss mailen vele 80+ er lustig op los.
We hebben dat ook jaren gestimuleerd door ze €25,- te geven voor hun eerste computerles.
En dat werkt!
Leve de digitale snelweg.

Groet en ik ben razend benieuwd naar al die Twitterende Passage vrouwen!
www.twitter.com/inekevoskamp

Kies een man!

2009-12-28T11:45:00.002+01:00

Stelt u zich de volgende situatie eens voor: u woont met een stel vrouwen op een afgelegen eiland ergens in de stille zuidzee. U woont daar in vrede en voorspoed en op een stormachtige dag verschijnt er een schip met tien mannen voor de kust. Het schip zal hoe dan ook vergaan, daar is geen redden meer aan. Op het eiland is plaats voor één man. U begrijpt dat iedere man graag die ene wil zijn. Eén voor één komen ze naar het eiland toe gezwommen en houden een pleidooi waarom u vooral hem moet kiezen. Aan u als eilandvrouwen nu de opdracht om gezamenlijk tot een beslissing te komen. Alle mannen of niet één man is geen optie.

Dit was de denkbeeldige situatie waarin de gewestelijke projectvrouwen cultuur zich tijdens een bijeenkomst op het landelijk bureau moesten inleven. Aan de hand van foto's en een geschreven pleidooi van de mannen moesten zij tot een keuze voor een man komen.
Aanleiding voor deze opdracht was het uitkomen van het laatste deel van 'Drieluik op Tien Woorden' waarin bovenstaande situatie als uitbreidingsopdracht is opgenomen.

Het kiezen van een man haalde de jonge meisjes in alle vrouwen naar boven en leidde tot hilarische opmerkingen en veel plezier. Daarnaast stemde de opdracht ook tot nadenken: Op basis waarvan kies je en waarom?

Vraagt u zich af bij welk Woord (gebod) deze opdracht hoort? Bent u nieuwsgierig geworden naar de rest van het materiaal en zou u er ook graag mee aan de slag gaan? Informeer dan bij een projectvrouw cultuur uit uw gewest. Namen en telefoonnummers vindt u op onze website www.passagevrouwen.nl onder activiteiten > cultuur > Tien Woorden.

Sociaal digitaal netwerken

2009-12-02T15:41:00.008+01:00

Heerlijk om bij een springlevende vrouwenbeweging te horen, die deze vorm van communiceren promoot!

From the Inside Out

2009-12-02T15:39:00.005+01:00

Geen geschiedenis, wel nieuws

2009-11-26T16:12:00.001+01:00

Een nieuwe vorm van communiceren voor Passagevrouwen.

Voor wie geen geschiedenis wil schrijven, maar nieuws wil lezen

Hebbes! Ding mee naar een weggeefexemplaar van Elkaars mens van Hans Bouma

2009-11-11T16:51:00.005+01:00

In onze rubriek 'Hebbes!' geven we kadootjes weg!
Het enige wat u hoeft te doen, is een reactie achter te laten op dit bericht (zie onderaan) met uw naam en e-mailadres, om mee te dingen naar onderstaand kadootje. Als u zich bovendien aanmeldt voor de digitale nieuwsbrief van onze website passagevrouwen.nl, doet u twee keer mee in de verloting (ga daarvoor naar onze website >>>). Uiteraard geldt dit ook als u in uw reactie laat weten dat u al abonnee bent.

REDACTIE
We verlengen de actie nog een paar weken. De verloting vindt plaats op 2 januari 2010, alle reacties die voor 1 januari 23.59 uur zijn binnen gekomen, dingen mee. LET OP: ALLEEN ALS U UW NAAM EN E-MAILADRES ACHTERLAAT IN DE REACTIE DINGT U MEE! We moeten de winnaar namelijk kunnen benaderen nadat zij uitgeloot is.

Veel succes!

Ons eerste Hebbes!-artikel is:

Elkaars mens – Hans Bouma

In Elkaars mens staan mensen geportretteerd die – heel direct en persoonlijk – betekenis mogen hebben voor anderen. Hans Bouma werkt dit thema uit voor allerlei relaties, vormen van ‘medemenselijkheid’ met een speciale warmte. Het boek is een staal kaart van mensen die elkaars mens zijn, die elkaars leven de moeite waard maken. Een mooi cadeau voor iemand die op een weldadige manier mens voor je is.

Feestje: materiaal Drieluik op Tien Woorden klaar

2009-11-11T16:08:00.009+01:00

Morgen is het dan zover. Het laatste deel van het cursusmateriaal over de Tien Geboden is klaar en wordt aan de gewestelijke projectvrouwen Cultuur uitgereikt. Het langverwachte Luik 3b van 'Drieluik op Tien Woorden' is dan voor iedereen beschikbaar! De afgelopen drie jaar hebben we ons op het landelijk bureau bezig gehouden met de ontwikkeling van dit materiaal.

Het onderwerp van de Tien Woorden is ongelooflijk rijk!! Als we hadden gewild hadden we wel twee keer zoveel, dus nog eens vier koffertjes, kunnen maken. Maar we horen nu al vaak van groepen dat het zoveel materiaal is, dus we laten het hier maar bij ;-)

Wie nieuwsgierig is naar dit mooie project van Passage, nodig ik uit om een kijkje te nemen op onze website, op de Cultuurpagina. Kijk daar onderaan de pagina bij Drieluik op Tien Woorden om door te klikken naar de informatie over het materiaal.

Groet,

Jacandra

projectleider Cultuur

Tegendraads

2009-11-09T11:06:00.003+01:00

Vorige week gaf ik de redactie van ons ledenblad Motief een training in 'tegendraads denken'. Want voor redactieleden is het belangrijk dat ze telkens weer nieuwe, creatieve ideeën aandragen
voor invalshoeken van waaruit je een onderwerp kun behandelen,
voor nieuwe onderwerpen,
voor andere rubrieken, voor ... nou ja,
voor nieuwe denksporen.
Ons brein houdt erg van vaste patronen en is uit zichzelf niet zo tegendraads. Maar dat tegendraadse kun je wel bewust stimuleren. Je kunt met en paar trucjes al een eind komen. Ik ben benieuwd wat we ervan gaan terug zien in Motief!
Ineke

Welkom

2009-10-27T09:59:00.002+01:00

Welkom op ons blog!
Op deze plek gaan wij, een stel enthousiaste Passagevrouwen, verslag doen van alles wat ons als vrouw bezighoudt.
Bent u zelf lid van Passage en wilt u ook blogger worden op dit blog? Dat kan!
Stuur een e-mail naar info[apestaartje]passagevrouwen.nl en wij sturen u een instructiemail en een uitnodiging waarmee u in kunt loggen.

Hartelijks, de beheerder